Şair, Necip Fazıl Kısakürek'e, Ödüllü
“Gaibi kurcalayan çilingir’e”
Bir yolculuk başladı ruhumdan ötelere
Ben bilmem buraları tut elimden tut şair
Senin de ruhun elbet takılmıştır tellere
Söyle nasıl çekilir güneşten bulut şair
Nasıl kurtulacağım niçinden ve nasıldan
Bıktım usandım artık hikayeden fasıldan
Bırak her sahteliği bahset bana asıldan
Düştüğüm bataklığı kurut sen kurut şair
Her şeyin bir sonu var,sonsuzluk sonun sonu
O solmayan tek rengin söyle nasıldır tonu
Madem şiir dediğin şey aramaktır O’nu
Benden şair olur mu var mı hiç umut şair
Tek kelimeyle aşk mı özeti kainatın
Ah ben de sanatkarı olsam büyük sanatın
Çivisi olsam yeter o kervanda bir atın
Öğret nasıl aşılır aşılmaz hudut şair
Hatırla demiştin ki “insan üç beş damla kan”
Kan sıvı bir maddeyse nedir içimi yakan
Bak bir benzetme buldum sana beni anlatan
Ben fikir kibritinin ucunda barut şair
Bu fikir duvarları dik ve ıslak bir kuyu
Bu fikir uyandırmak ölüm denen uykuyu
Bu fikir bir balıktır sudayken gören suyu
Bu sancılı başımı dindir ve uyut şair
Düşünmek sonsuzluğu ve hayatı düşünmek
Eskimez hakikati ve bayatı düşünmek
Ve en son bineceğin tahta atı düşünmek
Elbet bizim için de çakılır tabut şair
Hakikat nerededir ve kaçıncı raddede
Bütün çıkmaz sokaklar akıl denen caddede
Şimdi bütün kanunlar toplanır bir maddede
Bana maddeyi değil manayı okut şair
“Nedenin nedeninde nedenlik neden nedir? ”
Bu soru deşip durdu aklımı kaç senedir
Sonunda buldum! O’dur… Ötesi bahanedir…
Ben O dedim yıkıldı ruhumda her put şair..
Var bir yoktur demiştin,ben yoklukta bir varım
Her şeyi Vareden’i anladığım kadarım
Ne kadar anlatsam da anlatamaz, susarım
Gerçekten söz gümüşse altın mı sükut şair?
Yandım kelimelerden diye iç çekiyordun
Toprak utansın deyip tohumlar ekiyordun
Düşünmeyi unutan beyinleri sen yordun
Yaktın kelimeleri birazcık soğut şair.
Başım çatlıyor sanki bu ne sancılı fikir
Yeter mi her an şükür yeter mi her an zikir
Dünya dert kumbarası… Dert kaybolmaz, birikir
Bizde derdi yutan dert,gerçek dert mevcut şair..
Bilirim yabancısı değilsin sen bu halin
Bilirsin bu haldeyken kalmaz söze mecalin
Ya bana sırrını ver bu ifritten sualin
Ya da her ne dediysem hepsini unut şair…
Yasin Semiz