-
- Katılım
- Aralık 7, 2013
-
- Mesajlar
- 1,969
-
- Tepkime puanı
- 4
-
- Puanları
- 293
-
- Yaş
- 44
Şah Tahmasb’ın sarayda Şahali adlı bir casusu vardı. Şahali duyduğu her şeyi Şah Tahmasb’a yetiştirirdi. Kimse Şahali’den gizli bir şey konuşamazdı. Sanki bir ruh gibi her şeyi duyar ve Şah’a iletirdi. Şah’ına o kadar sadıktı ki, kimse onu kendi tarafına çekemezdi. Tahmasb’da ona güvenirdi ve hatta oğluna, kızına danışmadıklarını da ona danışırdı. Bir gün Şah onunla sohbet ederken şunları söyler:
“Yüce Allâh’ıma şükür, hayatımdan çok razıyım. Şah olmak insana büyük bir yüktür. Fakat bunu taşıyacak güçteyim. Öyle olmasaydı Tanrı’m bunu kaderime yazmazdı. Biliyor musun Şahali, en çok memnun olduğum şey de hafızam. 3000 muhafızı, 3000 özel muhafızımın ne yapacağını yüzlerinden tanıyor ve anlıyorum. Hangi Han’ı, hangi Emir’i, hangi hizmetten dolayı, ne zaman hangi bölgeye tayin ettim, yılına, gününe kadar hatırlıyorum. Kimi ne zaman mülazımlığa aldım, hepsi aklımda, sen şahitsin. Şahali, o kadar şiir biliyorum ki, gece-gündüz şiir söylesem, bir kere bile aynı şiiri tekrar etmem.”
Kaynak: Musatafa Çemenli, Ölüm Meleği, Bakü 2012
“Yüce Allâh’ıma şükür, hayatımdan çok razıyım. Şah olmak insana büyük bir yüktür. Fakat bunu taşıyacak güçteyim. Öyle olmasaydı Tanrı’m bunu kaderime yazmazdı. Biliyor musun Şahali, en çok memnun olduğum şey de hafızam. 3000 muhafızı, 3000 özel muhafızımın ne yapacağını yüzlerinden tanıyor ve anlıyorum. Hangi Han’ı, hangi Emir’i, hangi hizmetten dolayı, ne zaman hangi bölgeye tayin ettim, yılına, gününe kadar hatırlıyorum. Kimi ne zaman mülazımlığa aldım, hepsi aklımda, sen şahitsin. Şahali, o kadar şiir biliyorum ki, gece-gündüz şiir söylesem, bir kere bile aynı şiiri tekrar etmem.”
Kaynak: Musatafa Çemenli, Ölüm Meleği, Bakü 2012