YaGmurTaneSi
Üye
-
- Katılım
- Ekim 2, 2014
-
- Mesajlar
- 660
-
- Tepkime puanı
- 0
-
- Puanları
- 266
-
- Yaş
- 40
Su üzerinde yazılmış hayat. Su üzerinde yürüyor insanlar… Geriye bir iz kalmıyor. Yaşanmamış hiç o duygular, heyecanlar, o muhabbet ve kırgınlıklar. Küçücük bedenin, sırtında günahların, sevapların… Yürüyorsun fasılasız. Durmak, dinlenmek yok.
Bu sabah niçin bu kadar sessiz hayat? Nerede gürültüler, anlamsız çığlıklar? Herkes uykuda mı? Herkes günahlarından, aldattıklarından ve aldandıklarından mı kaçmış? Uykuya mı saklanmış? Uyanın ey insanlar! Yolculuğunuz devam edecek, toprağın kucağına düşene kadar.
Bir avuç toprak bütün kederlerimizi, endişemizi, kısacık sevinçlerimizi bitirecek. Yüreğimizde ne kadar boşluklar varsa hepsini dolduracak. Hayattan çok üşümüştük diyeceğiz. İşte şimdi toprak bizi sarıp sarmalayacak, ısıtacak. Bir avuç toprak bütün kirleri temizleyecek, eğrilikleri yok edecek.
Hayat hep farklı sahneler sunuyor önümüze. Bizler de sahnede oynayan acemi oyuncular… Her gün sanki farklı bir pencere. Pencerelerden bazen güneş ışığı giriyor. O zaman tebessümle, sevinçle bakıyoruz etrafa. Bazen de sisli, buğulu, karanlık görünüyor. Gözlerimiz kararıyor o zaman, ruhumuz ağlıyor.
Zamanın Bedii tarif ediyor işte. Olur olmaz seslere kulak verip içini bulandırma:
Pencerelerden seyret, içlerine girme!
Bu sabah niçin bu kadar sessiz hayat? Nerede gürültüler, anlamsız çığlıklar? Herkes uykuda mı? Herkes günahlarından, aldattıklarından ve aldandıklarından mı kaçmış? Uykuya mı saklanmış? Uyanın ey insanlar! Yolculuğunuz devam edecek, toprağın kucağına düşene kadar.
Bir avuç toprak bütün kederlerimizi, endişemizi, kısacık sevinçlerimizi bitirecek. Yüreğimizde ne kadar boşluklar varsa hepsini dolduracak. Hayattan çok üşümüştük diyeceğiz. İşte şimdi toprak bizi sarıp sarmalayacak, ısıtacak. Bir avuç toprak bütün kirleri temizleyecek, eğrilikleri yok edecek.
Hayat hep farklı sahneler sunuyor önümüze. Bizler de sahnede oynayan acemi oyuncular… Her gün sanki farklı bir pencere. Pencerelerden bazen güneş ışığı giriyor. O zaman tebessümle, sevinçle bakıyoruz etrafa. Bazen de sisli, buğulu, karanlık görünüyor. Gözlerimiz kararıyor o zaman, ruhumuz ağlıyor.
Zamanın Bedii tarif ediyor işte. Olur olmaz seslere kulak verip içini bulandırma:
Pencerelerden seyret, içlerine girme!
