Takati yok kelimelerin Sen’i tarif etmeye...
Aşk, Sen’sin; Çöllerin sinesinden doğan umman da Sen…
Toprak, şereflenir ne zaman yürüsen Ahh… Sen!
Varlığıyla varlığımı bulduğum,Yokluğunda kaybolduğum Sevgili!...
Dil kalbin aynası derler. Çöl ve kum misali. Dalgalanıyor kalbim, dağılıyor kelimelerim. Dilim suskun. Yüreğim seni bana getirmeyen yollara küskün. Ey benim canım! Ey benim ay yüzlü sevgilim! senden gelen bela bana candan tatlıdır. Bu yüzden ben, tatlı canı bıraktım. Varsın senin için yansın, yakılsın.
Ey sevgili...
Yanan alnım, müşfik avuçlarına ne kadar da muhtaç bilemezsin…
Beni ne kadar ateşe versen de, hiçbir hatıramız küllenemez, bunu bilesin…
Zümrüd-ü Anka gibi kendi külümden doğar ve katar katar ...
Turnalar gibi yine kanat vurarak yine revan olurum yollarına…
Seven gönül maşuk kıymeti bilmez mi sanırsın?
Hiç gitmeyecek gibi sevdim seni,
Hiç sevmemiş gibi gitmiş değilim bilesin. Gidişim sevgidendi.
İncitmedin, örselemedin, yaralamadın bir an dahi.
Eğer gidişimin yazgısına ayak direseydim,
İlk gelişimin ne manası kalırdı?
Aşk'ta konuşma, aşktan bahsetme yoktur.
Aşkı yaşamak vardır. Aşk'ta inlemek, gözyaşı dökmek vardır...
Bu gözyaşları sana kâfidir...
Sus, söyleme; hiç bir şey deme!
Deme de aşkın ne olduğunu gözyaşı söylesin gönül.
Biraz da sessizliğim konuşsun, harfsiz bir dil bulalım içimizde,
"Sadece ikimizin anladığı bir hüzün olsun içinde!
MEVLANA CELALEDDİN RUMİ
Aşk, Sen’sin; Çöllerin sinesinden doğan umman da Sen…
Toprak, şereflenir ne zaman yürüsen Ahh… Sen!
Varlığıyla varlığımı bulduğum,Yokluğunda kaybolduğum Sevgili!...
Dil kalbin aynası derler. Çöl ve kum misali. Dalgalanıyor kalbim, dağılıyor kelimelerim. Dilim suskun. Yüreğim seni bana getirmeyen yollara küskün. Ey benim canım! Ey benim ay yüzlü sevgilim! senden gelen bela bana candan tatlıdır. Bu yüzden ben, tatlı canı bıraktım. Varsın senin için yansın, yakılsın.
Ey sevgili...
Yanan alnım, müşfik avuçlarına ne kadar da muhtaç bilemezsin…
Beni ne kadar ateşe versen de, hiçbir hatıramız küllenemez, bunu bilesin…
Zümrüd-ü Anka gibi kendi külümden doğar ve katar katar ...
Turnalar gibi yine kanat vurarak yine revan olurum yollarına…
Seven gönül maşuk kıymeti bilmez mi sanırsın?
Hiç gitmeyecek gibi sevdim seni,
Hiç sevmemiş gibi gitmiş değilim bilesin. Gidişim sevgidendi.
İncitmedin, örselemedin, yaralamadın bir an dahi.
Eğer gidişimin yazgısına ayak direseydim,
İlk gelişimin ne manası kalırdı?
Aşk'ta konuşma, aşktan bahsetme yoktur.
Aşkı yaşamak vardır. Aşk'ta inlemek, gözyaşı dökmek vardır...
Bu gözyaşları sana kâfidir...
Sus, söyleme; hiç bir şey deme!
Deme de aşkın ne olduğunu gözyaşı söylesin gönül.
Biraz da sessizliğim konuşsun, harfsiz bir dil bulalım içimizde,
"Sadece ikimizin anladığı bir hüzün olsun içinde!
MEVLANA CELALEDDİN RUMİ