imported_Eva
Üye
-
- Katılım
- Ağustos 6, 2012
-
- Mesajlar
- 912
-
- Tepkime puanı
- 1
-
- Puanları
- 268
-
- Yaş
- 31
Saat 00:27.Masa ile koltuk arasında sıkıştırılmış bir sandalyeden bildiriyorum.
Sezen Aksu ile birlikte geçirilen akşamların ne kadar hüzünlü olduğunu bir ben bir yine ben bilirim.
Böyle hiç havadan sudan bahsedemem ben.
Ne zaman bir adet not belgesi elime geçse sen geliyosun kuruluyosun cümlelerime.
Bazen yazmaktan utanıyorum.İnsan hiç tanımadığı bir adama cümlelerini hediye eder mi ?
Belki hiç tanıyamıcağı bir adamı alıp tüm hayallerinin baş kahramanı yapar mı ?
Olmayan seni mi sevmekten mi vazgeçeceğim?
İnsan yok yere canı acıyınca, başkalarıyla hesaplaşıyor.
Başkaları da dediğim şu bizim sokaktaki kediler canım
Ölebilecek kadar yalnızken kimden gidip hesap sorabilirim.
Dün anneannemin çiceklerini ezmişler.Durup durmadık yere getiriyorlar aklıma.
Kızıyorum onlarada ortak bir kavram ne de olsa kedi değil mi sanki hepsi.
Doğmadan önce görseydim şu günlerimi , silin şuraları diyebilseydim eğer sildirmezdim buraları.
Şimdi ne yaptığını bilmiyorum. Bir kızın kulağına eğilip ne kadar çok sevdiğini söylüyorsun belki.
Bende sevdim herşeyden çok ötekini biraz daha az berikini ötekinden azıcık daha çok.
Ama şimdi gözlerime kapadığımda hiç görmediğim o adamı görüyorum.Okuduğum o cümlelerin sahibini hatırlıyorum.
İnsan görmeden de ... ( buraya tam ne olduğunu bulamadığım bişey olduğunu yazmak istiyorum.) olurmuş.
Zihnimden geçen herşeyi yazabilirim onun için böyle o konudan bu konuya bu konudan o konuya seyahatlerim.
Ver bütün anlamsız kelimeleri cümlelere dönüştürebilirim.Eğer kullanmıyorsan bütün sevgi sözcüklerini alabilirim.
Onlarla kendi teorilerimi kurup Platon`un kopya dünya teorisini kolunun altına sıkıştırabilirim.
Ben sen ... (buraya ne olduğunu tam bulamadığım sey gelcek.) ben yapabilirim.
Ben, beni tanımasanda seni tanıyabilirim.
Sonra hepsini boşverip senden vazgeçebilirim.
Sezen Aksu ile birlikte geçirilen akşamların ne kadar hüzünlü olduğunu bir ben bir yine ben bilirim.
Böyle hiç havadan sudan bahsedemem ben.
Ne zaman bir adet not belgesi elime geçse sen geliyosun kuruluyosun cümlelerime.
Bazen yazmaktan utanıyorum.İnsan hiç tanımadığı bir adama cümlelerini hediye eder mi ?
Belki hiç tanıyamıcağı bir adamı alıp tüm hayallerinin baş kahramanı yapar mı ?
Olmayan seni mi sevmekten mi vazgeçeceğim?
İnsan yok yere canı acıyınca, başkalarıyla hesaplaşıyor.
Başkaları da dediğim şu bizim sokaktaki kediler canım
Ölebilecek kadar yalnızken kimden gidip hesap sorabilirim.
Dün anneannemin çiceklerini ezmişler.Durup durmadık yere getiriyorlar aklıma.
Kızıyorum onlarada ortak bir kavram ne de olsa kedi değil mi sanki hepsi.
Doğmadan önce görseydim şu günlerimi , silin şuraları diyebilseydim eğer sildirmezdim buraları.
Şimdi ne yaptığını bilmiyorum. Bir kızın kulağına eğilip ne kadar çok sevdiğini söylüyorsun belki.
Bende sevdim herşeyden çok ötekini biraz daha az berikini ötekinden azıcık daha çok.
Ama şimdi gözlerime kapadığımda hiç görmediğim o adamı görüyorum.Okuduğum o cümlelerin sahibini hatırlıyorum.
İnsan görmeden de ... ( buraya tam ne olduğunu bulamadığım bişey olduğunu yazmak istiyorum.) olurmuş.
Zihnimden geçen herşeyi yazabilirim onun için böyle o konudan bu konuya bu konudan o konuya seyahatlerim.
Ver bütün anlamsız kelimeleri cümlelere dönüştürebilirim.Eğer kullanmıyorsan bütün sevgi sözcüklerini alabilirim.
Onlarla kendi teorilerimi kurup Platon`un kopya dünya teorisini kolunun altına sıkıştırabilirim.
Ben sen ... (buraya ne olduğunu tam bulamadığım sey gelcek.) ben yapabilirim.
Ben, beni tanımasanda seni tanıyabilirim.
Sonra hepsini boşverip senden vazgeçebilirim.
