S / onsuzluk - 1 -

S/onsuzluk dolu bir yola çıktım yürüyorum tek başıma, Başımı yere eğmiş, tükenmiş, bitmiş halde ilerliyorum, Paldır küldür, sendeleyerek yürüyorum, Düşe kalka ilerliyorum, Her düşüşümde ayağa kalkmam biraz daha zor oluyor ama kalkıyorum yine de,,,Bu yola neden çıktım nasıl çıktım bilmiyorum, Arkama bakmadan yürürken arkamda bıraktıkalrım benim için ne düşünecek hakkımda ne konuşacak bilmiyorum, Zaten bilmekte istemiyorum, bu aralar hiç birşey istemiyorum zaten, S/onsuzluk sarmıştı bedenimi çünkü, hayatımı tamamen kaplamıştı,Üşüyorum, çıplak ayak yürüyorum yolda, cam kırıklarının üzerinden geçiyorum, ayağımın altına onlarcası saplanıyor, ve hepsi de ayrı ayrı kanıyor. Tıpkı yüreğimin kanadığı gibi, Ama canımı acıtmıyor, S/onsuzluk yolunda benim canımı ne acıtabilirdi ki artık .../onsuzluktan başka...Geri dönüşü yoktu bu yolun çıkmıştım bir kere, Atmıştım kendimi bilinmez karanlık ıssız yollara, Zaten yol tek şerit anlicağın Gidiş var dönüş yok,,,Zaten dönmek istemiyorum eğer istiyorsam namerdim,,,Yağmurlar yağıyor üzerime. Yol ıslanmış küçük göletler oluşmuş yolda , Bense onların üzerinden yürümeye devam ediyorum, Herşeye ve arkamdan seslenip gitme diyen tuhaf seslere rağmen ilerliyorum işte, Uzunca bir yol bu, nerede ne zaman biteceğini bilmiyorum, yolun bir yanı uçurum diğer tarafında ise yangınlar var,,, Ben uçurum tarafında yürüyorum, kafamı sağa çevirsem başım dönüyor düşecek gibi oluyorum, Ayaklarımın altından topraklar kayıyor, beni de yavaş yavaş uçuruma doğru çekiyor,yorulmuşum yürürken yerlere düşmeye başladım, Her düşüşümde bedenim yere biraz daha sert çarpıyor ve ben yerden kalkmakta zorlanıyorum. Ama yine kalkıyorum bi şekilde işte, S/onsuzluk yolunda beni hangi kuvvet durdurabilirdi ki artık,,, Sahte kalabalığın içinde küçük bir hayalmiş yaşadıklarım, Ve benim bu hayali gerçeğe dönüştürme çabalarım, Dönüşmeyeceğini tahmin etmeme rağmen,Belki de bu sebepten S/onsuzluk yoluna çıkmıştım, Onun olduğu onsuz bir dünyaydı beni bu yola sürükleyen,,Ne zaman duracağım nerde bitecek bu yol bilmiyorum,Ama bildiğim şey S/onsuzluk yolunda ilerlerken her adım atışımda biraz daha tükenmekte olduğumu biliyorum,her adım beni biraz daha gerçek bir S/onsuzluğa götürüyor,,,Uzaklaşıyorum, insanlardan, dosttan, hayattan uzaklaşıyorumS/onsuz bir hayata doğru ilerlemekteyim, Serseri mayın gibi yürüyorum, Yolun geri dönüşü yok artık !!! Bu dünyadaki gerçek S/onsuzluğa yürüyorumS/onsuzluk dolu S/onsuz bir yol,,,