Can Dündar - Ruhumuzun KöPage Ranküleri
"Zordur köPage Ranküleri yakmak... Sıradan sabahların mahmurluğuna alışmışlar için bir şafak vakti aniden geçmişinden ve bugününden vazgeçmek ve içinde her nasılsa saklanmayı başarmış bir ya*rın heyecanının kanadına tutunarak havalan*mak cesaret ister. Kurulu düzen öylesine rahat öylesine huzur doludur ki ruhuna gömülü ço*cuğu
yıllarca kınında beklemiş keskin bir kılıç gibi uyandırıp dörtnala ileri atılmak
yaman bir karara dönüşür.
Zordur insanın onca zaman bunca emekle kurduğu ne varsa hiçe sayıp
mağlup ama mağ*rur bir komutan edasıyla yeni seferlere niyet*lenmesi... Bugüne yenik düşenler yarını sade*ce hoş bir hayal olarak düşleyip dünde yaşar*lar. Bedel ödemeyi göze alanlar ise yelkenleri atlastan ge*milerle arkalarında külden köPage Ranküler bırakarak meçhul bir istikbale doğru dümen kırarlar...
Yakılan sırat köPage Ranküsüdür. Geçer ve orada kalırsınız: cennetse cennet cehennemse cehennem... dönüşü yoktur...
* * *
Clint Eastwood'un son filmi "Madison Kasabasının Köp*rüleri" çoğumuza bir kez daha ruhumuzun derinliklerinde saklanan o yakılası köPage Ranküleri hatırlattı. Hayatı
sohbetsiz sofralara yemek hazırlamaktan ibaret
kendi halinde bir ev kadınının günün birinde kapıyı çalıveren bir yabancıyla ya*şadığı 4 günlük "yasak ilişki"
içimizdeki şeytanın kapıları*nı çaldı. 40 yıl kendirli
kendinden bile saklamış bir kadının
4 gün içinde kendisiyle tanışması ve 40 yıldır ıskaladığı bir mutluluğu bir "yabancı"da yakalaması
dünyanın dört bir yanındaki izleyicilere pek tanıdık bir duygu gibi geldi.
Sinema çıkışında ellerindeki küçük mendilleri gizli gizli göz pınarlarına bastıran hanımlarla
yaşlı gözlerini kara gözlüklerinin ardına saklamaya çalışan beyler
yasak bir
İlişkiye gözyaşlarıyla onay veriyorlardı adeta...
Yolboyu eşler birbirlerini yokladı
ihmal edil*miş heyecanlar çıkarıldı naftalinli sandıklar*dan... Kimi
köPage Ranküleri yeniden kurmanın yolla*rını aradı
kimi yakma vaktinin gelip de geçtiği*ni düşünürken...
* * *
Lakin zordur köPage Ranküleri yakmak...
Meçhul bir istikbal uğruna bugününden vaz*geçmek korkutur insanları... Mazinin hatıraları taze
dostluklar sıcak
kurulu düzen güvenlidir. Nitekim filmin kadın kahramanı da kendi köp*rülerini yakmaktan son anda vazgeçer. Ruhu*nun köPage Ranküleri yerine
cesedini ateşe vererek
bir imkansız aşkı
küllerin buluştuğu öbür dünyaya erteler.
KöPage Ranküleri yakmak cesaret ister... ama siz kararsızlanırken köPage Rankünün karşısından ışıl ışıl yeni bir hayat umudu inatla gülümser insana... Bir elte bugünün yerleşik*liğine tutunurken
öbürüyle yarın macerasına uzanmaya çalışır
arada çırpınır durursunuz.
Belki orayı bilmemek
bilmekten iyidir. Bilip de gidememek en beteridir çünkü...
* * *
Sinema çıkışında izleyicilerin düşünce balonlarında köp*rüler sallanıyordu. Eşler yolboyu birlikteliklerinin muhasebesini yaptılar
kimileri işi cesur bir hesaplaşmaya dönüştü*rerek
kimi kaygılarını dillendirmeye çekinerek...
Kimi evlerde eski aşklar tazelendi ve yeni köPage Ranküler ku*ruldu
ihmal edilmiş diyaloglardan... Kimi evlerde ise yeni*den sohbetsiz sofralara dönüldü... Rahat oturma odaları*nın kurulu düzenlerine sarılanlar
heyecan dolu bir aşkı beyinlerinde büyüterek kaşıkladılar yemeklerini..
...ve ertelediler ruhlarının köPage Rankülerini kavuracak bir heyecan ateşini; o ateşin ancak cesaretlerini yakacağı güne kadar...
CAN DUNDAR
"Zordur köPage Ranküleri yakmak... Sıradan sabahların mahmurluğuna alışmışlar için bir şafak vakti aniden geçmişinden ve bugününden vazgeçmek ve içinde her nasılsa saklanmayı başarmış bir ya*rın heyecanının kanadına tutunarak havalan*mak cesaret ister. Kurulu düzen öylesine rahat öylesine huzur doludur ki ruhuna gömülü ço*cuğu
yıllarca kınında beklemiş keskin bir kılıç gibi uyandırıp dörtnala ileri atılmak
Zordur insanın onca zaman bunca emekle kurduğu ne varsa hiçe sayıp
Yakılan sırat köPage Ranküsüdür. Geçer ve orada kalırsınız: cennetse cennet cehennemse cehennem... dönüşü yoktur...
* * *
Clint Eastwood'un son filmi "Madison Kasabasının Köp*rüleri" çoğumuza bir kez daha ruhumuzun derinliklerinde saklanan o yakılası köPage Ranküleri hatırlattı. Hayatı
Sinema çıkışında ellerindeki küçük mendilleri gizli gizli göz pınarlarına bastıran hanımlarla
İlişkiye gözyaşlarıyla onay veriyorlardı adeta...
Yolboyu eşler birbirlerini yokladı
* * *
Lakin zordur köPage Ranküleri yakmak...
Meçhul bir istikbal uğruna bugününden vaz*geçmek korkutur insanları... Mazinin hatıraları taze
KöPage Ranküleri yakmak cesaret ister... ama siz kararsızlanırken köPage Rankünün karşısından ışıl ışıl yeni bir hayat umudu inatla gülümser insana... Bir elte bugünün yerleşik*liğine tutunurken
Belki orayı bilmemek
* * *
Sinema çıkışında izleyicilerin düşünce balonlarında köp*rüler sallanıyordu. Eşler yolboyu birlikteliklerinin muhasebesini yaptılar
Kimi evlerde eski aşklar tazelendi ve yeni köPage Ranküler ku*ruldu
...ve ertelediler ruhlarının köPage Rankülerini kavuracak bir heyecan ateşini; o ateşin ancak cesaretlerini yakacağı güne kadar...
CAN DUNDAR