Hayattaki en büyük zaafım sensin.
Sesin, gözlerin, ellerin ve alfabenden hisseme düşecek tek bir harf bile benim için ne kadar önemli bilemezsin.
BİLMEDİN de zaten.
Ve kalemim bile yüreğimi okuyamaz haldeyken...
BİLMEDE zaten.
Kayıp bir ülkenin sultanı olmuşum neye yarar.Sen olmadıktan sonra bana bütün ülkeler zarar.Sana kavuşmaksa, bakiyi unutmak gibi ruhumu yakar.
Yakar da gerçek aşk-ı visalden beni mahrum kılar.
Ve artık biliyorum ki;
'sen sen ' dediğim, beni bedenen,ruhen, dünyada ve baki de sorgusuz sualsiz, kendi elleriyle yokluğa sürükleyendir.
Oysaki aşk, aslında beni yoktan var eden ve bütün kainatı ayaklarımın altına seren ve Ruhunun kokusunu nefesimle taşıdığımdır.
Ruhum göç verdi kalbi ihya evine
Arama ,sorma onu hiç bir yerde
Bulunmaz ki derdine çare
Dağlar taşlar dile gelse
Yanıp kavrulup hiç sönmese
Ellerim kalbimi yerinden sökse
Yunusun ecri gibi balığın karnına düşse
Keffaret olur mu bilmem günahımın üstüne
Yar dedim, günahımı koynuma beledim
Bİlmem ki beni böyle kabul eder mi Rabbim?
Sever mi beni, temizler aklar mı beni
Yüzün nuruyla sarar mı beni
Dizinin dibinde bir yer ...
Bilmem ki aşar mı beni?
Yazar By:Türk_Che