Replika Şair

need
🟢 Konu yazarı şu anda aktif
Είχα κάποτε μια αγάπη, που τη ζήλευαν θεοί κι αγγέλοι
 
Kollarını aç bana, karanlığında eriyeyim.
Zaman oyunu kazanıyor; içimde ağır bir korku.
Bir sabah, mutluluk senin yanında doğacak belki, Ama bana düşen, çoktan sönmüş bir gecedir.
Ölmüş olayım da, uykunun ardına saklanayım.
 
Eğer bir şey olur da
bizi görünmez bir bıçağın
keskinliğinden alıkoyan bağlar koparsa…
Bir deli gibi dolanırım ayazda,
yurdundan kopmuş
memleket hasretiyle yanan bir göçmen gibi…
 
Ayın oğlu
karanlığın içinde yalnızlığa sarınmış uyur
güneşi hiç tanımadı
ayın oğlu
gecelere pay edilen bir sevda için.
 
Cevap yazmak için giriş yap yada kayıt ol.
Geri