Ramazan Ayında İntihar

Ben oldukça dindar ve bilgili biriyimdir, yani nasihat ve vaaza gerek yok, ihtiyacı olan varsa ben verebilirim.

27 yaşındayım, intiharı hiç düşünmezdim, hele de ramazan ayında.. İnsan biraz dişini sıkar dimi, şu mübarek ayı atlatır bari..

Elimden gelen her şeyi yaptığımı söylememe gerek yok, psikologlar, dualar, ilaçlar aklınıza gelen her şey ve aylar ve aylar.. sonuç şu ki artık gücüm tükendi ve şimdi bu kadar zorladığıma pişmanım..

Gücüm tamamen tükendi ve bu mübarek ayın sonunu getirmemin mümkünatı yok..

Ebediyyen yanacağımı düşünmüyorum, elbet yırtarım herhalde, bu konuda tartışma çok nitekim..

Neyse ki memleketimizde reçeteyle satılan ilaçları reçetesiz almak serbest.. Ne diye yazar ki reçete ile satılır diye anlamam..

10 tane içtim, 4 gün bazı uzuvlarımı hissedemedim..

İlacın adını yazmayacağım, en pahalı antidepresanlardan biri..

Bende 170 tane var.. Her birinin büyüklüğü 1000'lik antibiyotik kadar.. Karnım açken yutacağım galiba.. Yoksa midem almaz..

Önce bir güzel içki içmeyi düşünüyorum.. Bilincim kapanana kadar.. Antidepresanlar uyutur biliyorsunuzdur.. Sızma hissiyle birlikte pek bir acı çekeceğimi düşünmüyorum.. Bence en büyük sıkıntı içkinin tadı.. Nefret ediyorum..

Güzel bir otel bulacağım.. Akşama kadar içerim herhalde.. Sonra da ilaçlar.. Evde bunu yapmayı düşünmüyorum.. Müdahale ederler filan.. Mide yıkama vs. zor işler..

Yaşadıklarım sonucunda kader konusuna bakışım değişti.. Çünkü elimden geleni yapmama rağmen içinde bulunduğum bu durumdan kurtulamıyorum.. Duygusallaşmayacağım, kaderim mi bu benim deyip çok sızlandım.. İçinde bulunduğum durum, kanser gibi.. İntihar bir düşünce, kanserle ne alakası var demeyin, çünkü düşünceler de diğer hastalıklar gibi..

Bence herkesin bir kaderi vardır.. Mesela kimisi spora meyilli doğar, kimisi dini konulara, kimisi felsefeye, kimisi matematiğe, kimisi çok duygusaldır, kimisi çok vurdumduymaz..

Özgür irade, yalnızca bunlar içinde bir bocalamadır.. Yani misal ben, kaderim intihara meyilli olarak yazılmış.. Elimden geleni yaptım, bu çabalarım özgür irademdi.. Ama kader neyse o.. Kaçışın yok..

Bir hadis var..

4805 - İbnu Amr İbni'l-Âs radıyallahu anhümâ anlatıyor: "Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki:

"Allah (cin ve ins dahil) mahlukatını bir karanlık içinde yarattı. Sonra üzerlerine kendi nurundan serpti. Bu nur, kimlere isabet ettiyse hidayeti buldular, kimlere de isabet etmediyse sapıttılar. Bu sebeple diyorum ki: "Kalem, Allah Teâla'nın ilmi hususunda kurumuştur." Tirmizi, İman 18, (2644).

Neyse dini konulara çok girmeyelim.. Bu konuda onlarca görüş var.. Benim amacım tecrübemi aktarmak.. Yazan şeyi tecrübe ettim.. O yüzden paylaştım.. Yani Allah'la çok konuştum.. Çok çabaladım.. Ama nafile..

Belki de hiçbir şey olmaz haa, belki de yalnızca uyuyoruz.. Bu noktaya gelince her şeyi düşünüyor insan.. Cehennemden korktuğumdan böyle düşünmüyorum.. Bu noktaya gelince tecrübe edersiniz.. Herkesin deneyimi ayrı..

Türkiye'de 100 kişiden 4'ü intihar ediyormuş.. Bu oran kuzey ülkelerde daha çok.. Hani şu 6 ay gece 6 ay gündüz olan yerlerde 5 kişiden 1'e kadar artıyor..

Neyse aklıma gelenler bunlar.. Allah'a ısmarladık...