Pusudaki Sessizlik

A
⚪ Konu sahibi son olarak 2617 gün önce görüldü
Pusudaki Sessizlik

Yüreğimi kemiren özlemin,
Kadere duyduğum öfkemi arttırıyor.
Zor tutuyorum kendimi,
Kollarına atmamak için.
Ağlayamam sanmıştım ve şimdi ağlıyorum,
Rüzgar geçti gözlerimden.
Kendimi kuytu ve karanlık yollarda buluyorum...

Şaşkınlığım beton duvarlarda gizli,
İçtiğim her sigara,
Başından sonuna dek sen kokuyorsun.
İçindeki şeytana, tek başıma meydan okuyorum...

Ateşli geçen soğuk savaş askerleriyiz biz,
Sen ve Ben...
Yorgun bedenler, ayağa düşmüş organlar ve
Pusudaki sessizlik...

Antalya,2006

Burcu Karakaya​
 
Cevap yazmak için giriş yap yada kayıt ol.
Geri