Büyük bir insanı kaybettik. Ülke olarak kaybımızın büyüklüğü bugün ne denli idrak edebiliriz bilemiyorum. Üretken ve paylaşımcı bir entelektüelliği inşa etmek gerçekten kolay değil. Buna bir ömür vakfetmek ve bunu yaparken de atılan her adımın altını doldurmak gerek. Ülkemizin yakın tarihe kadar altı dolu ve oldukça üretken bir entelektüel birikimi vardı ama o birikim ülkemize dair diğer her şey gibi hem içeride hem de dışarıda ciddi manada hedef tahtasına oturtuldu. Şunu kabul etmek gerek, bir memleketin kültür birikimini yok etmek için evvela o memleketin aydın kesimini yok etmek gerek ki şu an bizde de ne yazık ki birileri doğrudan bunu hedefliyor. Aydın kesimin sesi kesilirken işbirlikçi ve yozlaşmış tiplerin sesleri yükselmeye başlıyor. İlber Ortaylı tam olarak buna karşı duruşun sembolüydü. Ürettikleriyle, söylemleri ve eylemleriyle bu yönde bir duruş gerçekleştirdi ve yukarıda belirttiğim gibi ömrünü bu yolda vakfetti. Ben kendisinden razıyım. Düşünen, üreten, tartışan Türk insanı üzerinde emeği çoktur. Türk insanının da bu emeğin hakkını verip okuması, üretmesi ve tartışması gerek zira biz bunları yapmazsak bizi kendi anlatılarıyla dizayn etmek için hazırda bekleyenlerin eline düşeriz ki şu an neredeyse bu noktadayız.
