Kardeşim , annemin hastalık dönemınde başedemedı acıyla ve hiç anlamadık o dönem onun usul usul kayboluşunu ....Kimsenin gözlerine bakamıyordum baksam anlarmısım meğer cok sonra anladım...
Sabrı ve ıyı nıyetıyle anılan cocuk ,acını dindirir diye verılen haplara müptela olmus da biz görememişiz anneme merhem olmaya calısırken ona zehir olmusuz yıkık halimizle ..
.........
Uzun bir dönem mucadele ettık , krizleriyle ,yerı geldı elımle verdım yeri geldı hastanelere taşıdım ( Tanrım kimseye ama kimseye yasatmasın )
Unutmam çok zor "yardım et abla " derken acı ve caresızlıkten sarılışlarını .
......
Sonunda doktoruyla ortak olarak vardıgımız karar bulundugu şehrı tüm cevresını degiştirmek ve terketmesıydı , arınmasına ızın vermıyordu hem ınsanlar hem hatıraları ..Ve gitti ..Ayrı düştük uzak düştük ama kurtuldu , ARINDI.. Yıllardır tertemız ..
Cok özlüyorum çok ama içimden hep "varsın dagın ardında olsun ama iyi olsun ".. diyorum.
TANRIM TÜM ÇOCUKLARI KORUSUN BU İLLETTEN ...