James Bond
Üye
-
- Katılım
- Ekim 15, 2012
-
- Mesajlar
- 1,485
-
- Tepkime puanı
- 2
-
- Puanları
- 293
-
- Yaş
- 103
Atlantis'in doruk noktasına 11 bin yıl önce eriştiği söylenirse de literatürde ortaya çıkışı ancak 2350 yıl önce İÖ 359 ve 347 yılları arasıdır Ülkenin adı Yunan filozofu Platon'un Sokrates ile öğrencileri arasındaki hayali konuşmalarının iki diyalogunda (Timaio ve Kritias) ortaya çıkarTimaio diyalogunun başında Sokrates bir gün önceki "mükemmel" toplum konuşmasına değinir
Platon burada uzun yıllar önce yazdığı en ünlü diyalogu olan Devlet'e atıfta bulunmaktadır PlatonSokrates'e Devlet'te sunulan mükemmel hükümetin unsurlarını saydırır: Zanaatkarlar ve çiftçiler askeriyeden ayrılacaktır askerler merhametli olacak atletizm ve müzik eğitimi alacak komün halinde yaşayacak ve altına gümüşe ya da herhangi bir özel mülke sahip olmayacaklardır
Sokrates varsayımsal tartışmalardan bıkıp öğrencilerine uygulamalı felsefe denilebilecek bir ödev verir Devlet'te vazedilen kavramlara göre yaşayan bir toplumu haklı bir savaşa sokarak mükemmelleştirmelerini söyler
Hocasının önerisini yerine getiren Kritias şöyle der: "O halde Sokrates garip ama gerçekten doğru olan şu hikâyeyi dinle" Kritias bu hikâyeyi dedesinden (onun da adı Kritias'tır) dinlediğini söyler Dedesi de babası Dropides'ten o da Yunan bilgesi Solon'dan dinlemiştir Solon ise İÖ 600 yılından hemen sonra bulunduğu Mısır'da Mısır rahiplerinden duymuştur Böylece Platon'un kendi anlatımına göre Kritias'tâ iki yüz yıl önce ortaya atılmış bir hikâyeyi dolaylı olarak duymaktayız
PLATON’A (EFLATUN) SORMUŞLAR
Platon’a iki soru sormuşlar
Birincisi:
“İnsanoğlunun sizi en çok şaşırtan davranışları nelerdir”?
Platon tek tek sıralamış:
-Çocukluktan sıkılırlar ve büyümek için acele ederler
Ne var ki çocukluklarını özlerler…
-Para kazanmak için sağlıklarını yitirirler
Sonra sağlıklarını geri kazanmak için para öderler…
-Yarından endişe ederken bugünü unuturlar
Dolayısıyla ne bu günü ne de yarını yaşarlar…
-Hiç ölmeyecekmiş gibi yaşarlar Ancak hiç yaşamamış gibi ölürler
Sıra gelmiş ikinci soruya:
“Peki sen ne öneriyorsun?”
Bilge yine sıralamış:
-Kimseye kendinizi sevdirmeye kalkmayın!
Yapılası gereken tek şey sadece kendinizi sevilmeye bırakmaktır…
-Önemli olan;”hayatta en çok şeye sahip olmak değil”en az şeye ihtiyaç duymaktır
Platon burada uzun yıllar önce yazdığı en ünlü diyalogu olan Devlet'e atıfta bulunmaktadır PlatonSokrates'e Devlet'te sunulan mükemmel hükümetin unsurlarını saydırır: Zanaatkarlar ve çiftçiler askeriyeden ayrılacaktır askerler merhametli olacak atletizm ve müzik eğitimi alacak komün halinde yaşayacak ve altına gümüşe ya da herhangi bir özel mülke sahip olmayacaklardır
Sokrates varsayımsal tartışmalardan bıkıp öğrencilerine uygulamalı felsefe denilebilecek bir ödev verir Devlet'te vazedilen kavramlara göre yaşayan bir toplumu haklı bir savaşa sokarak mükemmelleştirmelerini söyler
Hocasının önerisini yerine getiren Kritias şöyle der: "O halde Sokrates garip ama gerçekten doğru olan şu hikâyeyi dinle" Kritias bu hikâyeyi dedesinden (onun da adı Kritias'tır) dinlediğini söyler Dedesi de babası Dropides'ten o da Yunan bilgesi Solon'dan dinlemiştir Solon ise İÖ 600 yılından hemen sonra bulunduğu Mısır'da Mısır rahiplerinden duymuştur Böylece Platon'un kendi anlatımına göre Kritias'tâ iki yüz yıl önce ortaya atılmış bir hikâyeyi dolaylı olarak duymaktayız
PLATON’A (EFLATUN) SORMUŞLAR
Platon’a iki soru sormuşlar
Birincisi:
“İnsanoğlunun sizi en çok şaşırtan davranışları nelerdir”?
Platon tek tek sıralamış:
-Çocukluktan sıkılırlar ve büyümek için acele ederler
Ne var ki çocukluklarını özlerler…
-Para kazanmak için sağlıklarını yitirirler
Sonra sağlıklarını geri kazanmak için para öderler…
-Yarından endişe ederken bugünü unuturlar
Dolayısıyla ne bu günü ne de yarını yaşarlar…
-Hiç ölmeyecekmiş gibi yaşarlar Ancak hiç yaşamamış gibi ölürler
Sıra gelmiş ikinci soruya:
“Peki sen ne öneriyorsun?”
Bilge yine sıralamış:
-Kimseye kendinizi sevdirmeye kalkmayın!
Yapılası gereken tek şey sadece kendinizi sevilmeye bırakmaktır…
-Önemli olan;”hayatta en çok şeye sahip olmak değil”en az şeye ihtiyaç duymaktır