Aleyna1
Gümüş Üye
-
- Katılım
- Ekim 13, 2014
-
- Mesajlar
- 5,966
-
- Tepkime puanı
- 212
-
- Puanları
- 318
Piranaların popülerliğini başlatan kişi Roosevelt'ti.
1913 yılında Roosevelt Güney Amerika'ya gitmiş ve orada hayvanlar ve kuşlarla ilgili birçok gözlem yapmış. Döndüğünde ise bunla ilgili bir kitap yazmış. Yazdığı bu kitapta piranalardan 'Dünya'nın en vahşi balığı' olarak bahsettiği için bu canlılar oldukça popüler hale gelmiş.
Piranalar tatlı su balıklarıdır.
Birçok akvaryum balığı akrabaları vardır. Doğal yaşam alanı Amazon Havzası'dır.
Avını tuzağa düşürmek için bazen korkak davranışlar sergilerler.
Genellikle sürüler halinde birbirlerinden destek alarak kendi vücutlarından kat kat büyük canlılara saldırırlar. Küçük canlılara ise, önce 1-2 ısırık alıp geri çekilip, sonra bir anda saldırırlar.
Silah ve diğer savaş aletleri yapımında pirana dişleri kullanılır.
Dişleri sürekli yenilenir. Eskiyen dişlerin yerine tıpkı köpek balıklarında olduğu gibi yenisi hemen çıkar.
Fosil kayıtları, piranaların 25 milyon yıl öncesine kadar geçmişleri olduğunu söylüyor.
2007'deki çalışmalara göre Amerikan Güney piranalarının yaklaşık 9 milyon yıl önce atalarından uzaklaştığı sonucuna varılmıştır. Yaklaşık 5 milyon yıl önce ise Atlantik Okyanusu yükselmeye ve (Amazon dahil) Güney Amerika'da akan nehirlerin taşkın ovaları içine genişlemeye başlamış. Bu yüksek tuzlulukta piranaların yaşaması mümkün olmadığından çoğunun da daha yüksek kesimlere göç ettiği biliniyor.
Onlar da dişlerini gıcırdatıyorlar.
Piranalar sürü içinde başka bir balıkla mücadele edecekleri sırada gaz kesesi organlarıyla sesler çıkarıyorlar. Üstelik farklı frekanslarda. Dişlerini gıcırdattığında ise avının peşini bırakmayacağı anlamına geliyor.
Balık pullarıyla bile beslenebilirler.
Catoprion mento türü balık pulları üzerinden de beslenir. Proteinli mukus katmanları olan pulların, iyi bir besin kaynağı olduğu düşünülüyor.
Suya düşen memeli ve kuşları tüketirler.
Suya giren büyükbaşlara veya suya düşen kuşlara sürüler halinde saldırıyorlar. Sürüler halinde saldırdıklarında canlının ne kadar büyüklükte olduğunun bir önemi yok onlar için.
Vücut renkleri kamuflajlarını sağlıyor.
Gümüş ve kırmızı renklerden oluşan vücutları çamurlu sularda daha kolay kamuflaj sağlıyor. Böylelikle av olmaktan kurtuluyorlar. Yaşadıkları yere göre de türlerin renklerinde değişiklikler görebiliriz.
Sürekli kanla beslenmiyorlar.
Sandığımız gibi kana doyumsuz bir yapıları yok. Diğer omnivor canlılar gibi bitki ve hayvanlarla besleniyorlar. Ancak çok aç durumdalarsa en ufak kan kokusu bile onları cezbedebilir.
Dişleri birbirine kenetlenebilir.
Üst ve alt çenedeki dişler birbirine kenetlenebilir yapıdadır. Çene kemikleri o kadar kuvvetlidir ki 5-10 saniye içinde insan elini ezip, parçalayabilir.
Ailelerine düşkünler...
Bir arada yaşayan canlılar olduklarından ailelerine de düşkünlerdir. Ama çok aç durumdalarsa onlara da acımayabilirler.
1913 yılında Roosevelt Güney Amerika'ya gitmiş ve orada hayvanlar ve kuşlarla ilgili birçok gözlem yapmış. Döndüğünde ise bunla ilgili bir kitap yazmış. Yazdığı bu kitapta piranalardan 'Dünya'nın en vahşi balığı' olarak bahsettiği için bu canlılar oldukça popüler hale gelmiş.
Piranalar tatlı su balıklarıdır.
Birçok akvaryum balığı akrabaları vardır. Doğal yaşam alanı Amazon Havzası'dır.
Avını tuzağa düşürmek için bazen korkak davranışlar sergilerler.
Genellikle sürüler halinde birbirlerinden destek alarak kendi vücutlarından kat kat büyük canlılara saldırırlar. Küçük canlılara ise, önce 1-2 ısırık alıp geri çekilip, sonra bir anda saldırırlar.
Silah ve diğer savaş aletleri yapımında pirana dişleri kullanılır.
Dişleri sürekli yenilenir. Eskiyen dişlerin yerine tıpkı köpek balıklarında olduğu gibi yenisi hemen çıkar.
Fosil kayıtları, piranaların 25 milyon yıl öncesine kadar geçmişleri olduğunu söylüyor.
2007'deki çalışmalara göre Amerikan Güney piranalarının yaklaşık 9 milyon yıl önce atalarından uzaklaştığı sonucuna varılmıştır. Yaklaşık 5 milyon yıl önce ise Atlantik Okyanusu yükselmeye ve (Amazon dahil) Güney Amerika'da akan nehirlerin taşkın ovaları içine genişlemeye başlamış. Bu yüksek tuzlulukta piranaların yaşaması mümkün olmadığından çoğunun da daha yüksek kesimlere göç ettiği biliniyor.
Onlar da dişlerini gıcırdatıyorlar.
Piranalar sürü içinde başka bir balıkla mücadele edecekleri sırada gaz kesesi organlarıyla sesler çıkarıyorlar. Üstelik farklı frekanslarda. Dişlerini gıcırdattığında ise avının peşini bırakmayacağı anlamına geliyor.
Balık pullarıyla bile beslenebilirler.
Catoprion mento türü balık pulları üzerinden de beslenir. Proteinli mukus katmanları olan pulların, iyi bir besin kaynağı olduğu düşünülüyor.
Suya düşen memeli ve kuşları tüketirler.
Suya giren büyükbaşlara veya suya düşen kuşlara sürüler halinde saldırıyorlar. Sürüler halinde saldırdıklarında canlının ne kadar büyüklükte olduğunun bir önemi yok onlar için.
Vücut renkleri kamuflajlarını sağlıyor.
Gümüş ve kırmızı renklerden oluşan vücutları çamurlu sularda daha kolay kamuflaj sağlıyor. Böylelikle av olmaktan kurtuluyorlar. Yaşadıkları yere göre de türlerin renklerinde değişiklikler görebiliriz.
Sürekli kanla beslenmiyorlar.
Sandığımız gibi kana doyumsuz bir yapıları yok. Diğer omnivor canlılar gibi bitki ve hayvanlarla besleniyorlar. Ancak çok aç durumdalarsa en ufak kan kokusu bile onları cezbedebilir.
Dişleri birbirine kenetlenebilir.
Üst ve alt çenedeki dişler birbirine kenetlenebilir yapıdadır. Çene kemikleri o kadar kuvvetlidir ki 5-10 saniye içinde insan elini ezip, parçalayabilir.
Ailelerine düşkünler...
Bir arada yaşayan canlılar olduklarından ailelerine de düşkünlerdir. Ama çok aç durumdalarsa onlara da acımayabilirler.
