Paylaşarak pişebilmek

M
  • Kullanıcı Myself
  • Başlangıç tarihi Başlangıç tarihi
  • - Şiirler
Ortaktır,
çocukluk anıları
olsa da arada
- beş on yıl bir fark
ne değişir ki can?
kebap kestane hep aynı kokar

Oyuncak aynı keyif
oynamak aynı
kiminde bezdir bebek
kiminin dükkan malı
oynamaya
- oyuncağın olmalı

Baba cebi büyüktür
bana leblebi çıkar
sana çikolata
yeter ki
Baba
- olsun hayatta

Kış
hep soğuk,
kar hep beyaz
ateş al,
soba sıcak
üstünde ya kestane
ya mısır patlak

Kardan adam havuçlu
kartopu biraz suçlu
kayarsın bazı bazı
ya tahta parçası
ya naylon üstü
en güzeli
kara uzanmak sırtüstü

Ortaktır
okullar,
öğretmenler
kendimizi önemsediğimiz
müsamereler
duvara asılır takdirnameler
havaya fırlatılır kepler

duvar aynı duvar
kep aynı
boğazda düğümlü
o bildik kelimeler
ve ayrılık hüznü

Ne gariptir ki
yolun yarısında
bakışlar yine ortak

hamdım,
yandım,
piştim demeler
oysa
yanmaktasın henüz
- bilmeden

Pişmek,
bazen evlattan uzak kalmaktır
toruna kavuşmaktır
bazen
ana, baba ardından
Fatiha okumaktır

Her mezarlık dönüşü
kaybederken sevdiklerini bir bir
sabredebilmek
isyan kelimesini
mezara gömebilmektir

unutursa evlatlar
bir bayram sabahında seni
affedebilmektir

Bakmak
bakabilmek
ama görmektir
susmak
çoğu zaman
ama
yürekten haykırabilmek
umudun kasesini
dostlarla
paylaşabilmektir

Her yenilgiden sonra
ayağa kalkabilmek
- yorgun dizlerle

ve
"daha yapacaklarım var"
diyebilmektir
Alıntıdır
 
Biz çocukluğumuzda öğrendik paylaşarak pişmenin ne olduğunu.
Şimdilerde hasret kalıyor insan bu duyguya ..
 
Geri