Parmaklar Yorganda

Yürekler de tanıdım tırnaknalanan bu yürekle
ağlar gider bir zaman misyon kaybına girer
yaşama stop yaşam eso estedir
tüm organlar da gider gidiş o gidiş
gelinir mi gidipte gelen var mı bilmem
Ne garip zaman da duruverir işlemez
oysa zaman dedikleri ömre bedeldi bedel
uçuverdi elimizden kaçtı kafesten
tırmalanırsa yürek sonuç değişmez ki zaten
yürek tırmalanırken yorgana tutunur eller
genişler göz bebekleri gelmiştir ecel
kırılmamalı yürekler tırnaklanmamalı
yaşamın kıymetin bilmeli yaşarken.
yürekler gördüm tırnaklanan oysa benim
yüreğimdi tırmıklanan ölesine yazıverdi kalem
şimdiden hazırlıklı olayım dedim doğru mu bilmem?

İsmail Cica