Paracı olmak yahut paracı olmamak, işte bütün mesele bu mu?

Han
  • Kullanıcı Han
  • Başlangıç tarihi Başlangıç tarihi
  • - Genel Tartışma
⚪ Konu sahibi son olarak 593 gün önce görüldü
Sizce pek çok insanın (bunu okuyan pek çok kişi de muhtemelen) böyle paracıl olmasını, paraya kıymet vermesini nasıl izah edebiliriz? Yanlış anlamayın, para kazanması, biriktirmesi, ihtiyacı olması vs. değil bunları demiyorum. Parayı kalbine koyması ve sevmesinden bahsediyorum.İnsanlardan daha çok ve yeri gelince para için ilişkileri bozulanlar, psikolojisi bozulanlardan bahsediyorum. En lüzümsuz yerlere (başkasının parasını) balya balya harcayıp, yoluuna çıkan bir dilenciye bir kaç lira vermeye tenezzül etmeyecek cimrilikte olanlardan bahsediyorum.
 
En lüzumsuz yere balya balya harcayıp dilenciye para vermiyorum, evet.
 
dilenci bana para versin.
sonuçta onun dört katlı evi var, benim bir katlı
 
maaşımı 1 haftada yerim ama dilenciye tek kuruş vermem. bunun parayı sevmekle alakası yok, gerçekten muhtaç olana zaten kendin verirsin ama hiçbir şey yapmadan başkasından isteyene verilmez.
 
Parayı seven harcamaya kıyamaz. Yiyin arkadaşlar. Zaten onun için kazanıyorsunuz.
 
Ben genelde bozukluk taşimam o yüzden dilenciyle aramızda geçen diyalok.

images
 
Paraci değilim, keyifciyim e keyif yapabilmek için de para lazım.. Pinti insan sevmem, hiç ölmeyecekmis gibi para biriktiren ve ani yaşamayan insanları pek anlamiyorum açıkçası. Ben de dilencilere para verilmesi taraftarı değilim ama çocuklara yanınızda varsa para değil de çikolata falan verebilirsiniz. İhtiyaçları var ya da yok saatlerce sıcak soğuk demeden bir kaldirimda oturuyor olmaları, bir şeyler satmaya çalışmaları çok zoruma gidiyor.
 
paracıyla dilenci ne alaka şimdiiii....
evet paracıyım
dilencilerin sadece kucaklarında olan küçük bebişlere üzülüyorum :/
 
Oo @Ashriel sen de önüne gelene para verirsen ay sonunu zor görürsün benden söylemesi
 
Yardıma muhtaç olanlara yardım edelim tabi. Ama kim yardıma muhtaç?
Antalya'da senelerce her Cuma Cami çıkışında bekleyen yaşlı ve hem zihinsel, hem bedensel engelli bir amca vardı. Bozuk paralarımı hep ona verirdim ve çocuk gibi sevinirdi. Benim de kalbim erirdi.

Bir gün o amca ile başka bir sokakta karşılaştık. Dayı gibi yürüyordu. Beni geç fark etti ve hemen tanıdı ve ağzını büküp kendini kambur yaptı ve elini açıverdi. Bir daha hiç bir dilenciye para vermemeye karar verdim. Ama bazen dalgınken yakalanıyorum ve yine verdiğim oluyor.
 
Cevap yazmak için giriş yap yada kayıt ol.
Geri