palyacolar

ben palyaçoları severım aslında.hep güleryüzlüdür aslında bazen korkutur bazen eğlendirir beni.rengarenktir.ama içleri okadar yanlızlık ve hüzünle doludur gözleri umutsuzlukla çevrilmiştir aslında.bir yandan acı espirileri zaten güldürür ama biraz daha dusununce aglamakdan kendını koyamazsın aslında.sadece belki gerçekden gülmeyi özlemiş insanların oluşturduğu toplulukdur benım için.acı dolu bir hayatı geçmişi ve ölümle yaşam arasındaki bir çizgi içinde yasarlar palyaçolar benim gibi.güldürmeyi amaç edindirmişlerdir belkide başkalarını mutlu etmek bir nebze olsa mutlu olmasını saglamıstır.cocukları güldürürsün eğlendirirsin seversin ama severkende hep dusunursun aslında Gecmısı yasayabılsem keşke çocuk olabilsem keşke gülebilsem diye hele o rengarenk renklerını gördünmü nasılda eğlenirler keratalar.keşke kendımızde böle eglenebılsek yok olmak için yasıoruz kendımız ıcın deıl başkalarını mutlu etmek gibi amacımız var (biz palyaçoların) keşke kendımızde gülebilsek eglenebılsek hayata anılarmı sadece boşlukdan ıbaret aşkmı oda yok arkadaş desen yok dost desen yok umut desen yok.ah palyaço olmak kadar hayatta başarılı olsaydım keşke.hiçbişeyim yok sadece boya maske hüzün acı palyaçoluk ve yanlızlıgım varken ne verebılırım ki insanlara. hiçbişey koca bir hiç ölmek için yasıorum palyaçolar gibi
not:imla hataları ıcın ozur dılerım alel acele yazdım k.b