İstilacı dalgaları
MÖ II. bin yılın ortalarına doğru Orta Asya’dan ilk istilacı akınları başlamıştır.
Bu Hint-Avrupalı ya da Ari halklar savaş dışında göçebe hayvancılık yapıyorlardı.
Demir lurjisini at kullanımını geliştirmişler ve kast düzeni üstüne kurulu toplumsal bir örgütlenme kurmuşlardı.
Dravid halklarını buradan kovduktan ve onları Hint Yarımadası’nm güneyine ittikten sonra yerleşik yaşama geçmişler daha sonra kuzeybatıdan gelen yeni istilacı akınla- nyla karşı karşıya kalmışlardır.
Büyük şehir merkezleri bu istilalarla yıkılmıştır.
Daha sonra yüzyıllar boyunca egemenlikler ve imparatorluklar birbirini izlemiştir.
İndus Ovası bölgeleri Ahemeni İmparatorluğu’na bağlanmış ve kralların kralına haraç ödemiştir.
Büyük İskender Pencab’a değin uzanan bir sefer yapmış ve MÖ 326’da İndus yatağını izleyerek ilerlemiştir.
Ardından bugünkü Pakistan Maurya Hanedanı ve Yunan-Baktria krallıkları arasında paylaşılmıştır. Aşoka (MÖ III. yy) burada Buda inancını yaymıştır; bu din Gandhara’dan başlayarak Orta Asya’ya ve Uzakdoğu’ya doğru yayılmıştır.
Farklı istilalarla (Guptalar ve Hunlar) karşı karşıya kalan bölge karışıklık içine düşmüş ve MS V. yy’dan başlayarak küçük krallıklara bölünmüştür.