-
- Katılım
- Ocak 17, 2014
-
- Mesajlar
- 3,132
-
- Tepkime puanı
- 1
-
- Puanları
- 291
-
- Yaş
- 31
Merhaba Sevgili Arkadaşlar ben 22 yaşında engelli bir bireyim.
Bir engelli olarak, engelli olmak ve yaşadım zorluklari sizlerle paylaşmak istiyorum.
Ben ailemin engelli üç çoğunundan biriyim. Benim için engelli olmak doğuştan, kimi zaman bir kaza sonucu yada sağlıklı iken ruhunda başa çıkamadığı bir rahatsızlıktır. Benim sıkıntım bedenimde doğuştan çift taraflı kalça çıkıklığı. Her engelde olduğu gibi kalça çıkıklığınında bir çok zorluğu var hem bedenen hem ruhen. Yeri gelir dayanılmaz bel, diz ve kalça ağrıları. Bazen geçici his kayıpları. Bazende psikolojik sorunlar. Çünkü sen kendini farklı hissediyorsundur. Bazen halen ben kim ve neyim diyorum. Bazen sabahlara kadar ağlıyorum. Çünkü ben istermiydim engelli olmak. En çokta beni yolumuza konan engeller üzüyo. Çalışmak istiyorum, korkuyorum.
Çünkü özürlü raporum %30 devlet karşısında özürlü deyim. Ama iş veren karşısında çalıştırmak istemeyeceği bir engelliyim. Engelli olmak erkek için neyse kadın içinde o derece zordur. Ben evli deyilim. Çevrem yüzünden olsa gerek evliliğe karşı bakış açim çok farklı. Özürlüysen sen sağlıklı biriyle evlenemezsin çünkü sağlıklı birini hak etmiyorsun. Çevrenin bu düşüncesini zamanla benimsemeye başlıyorsun. Dışarıya çıkmak istemiyorum.
sosyal bir hayat benim için çok uzak. Bazen isyanlarım oluyo sonra pişman oluyorum. Biliyorum bir yerlerde benden çok daha zor bir engele takılan binlerce kardeşlerim var. Ne olur bize daha fazla engel olmayın. Lütfen Sayın Sağlık Bakanim özürlü raporları çok adaletsiz. Benim gibi özürlü raporları yüzünden madur olan binlerce engelliniz var.
Lütfen sesimize artık ses verin. Hastanelerde neler yaşıyoruz. Bizler bu raporları hak etmiyoruz. Bir bacağı olmayan kardeşimiz %28 rapor verilmesi, bir çift taraflı kalça çıkıklığı olan %30 rapor alıyorsa, sağlık sorunu çok az olupta %40 ve üzeri rapor alanların olduğu bir düzen'i yaşamaktayiz. Kimse rapor verirken bizlere ne derdin var diye sormuyo. Kim bilir bu yazdıklarım sesime ses olurmu bilmiyorum.
Herşeye rağmen yaşıyoruz şükürler olsun. Önümüze dağlar engel konsa biliyorum, ucunda ölüm olsa aşarız. Hayata birde engelli olarak bak. Sonra bizi yargıla.
Not:Bu yazı isminin verilmesini istemeyen engelli bir kardeşimize ait.Duygularını tüm içtenliğiyle dile getirdiği bu yazıyı sizlerle paylaşmaktan kıvanç duyarım.
Bir engelli olarak, engelli olmak ve yaşadım zorluklari sizlerle paylaşmak istiyorum.
Ben ailemin engelli üç çoğunundan biriyim. Benim için engelli olmak doğuştan, kimi zaman bir kaza sonucu yada sağlıklı iken ruhunda başa çıkamadığı bir rahatsızlıktır. Benim sıkıntım bedenimde doğuştan çift taraflı kalça çıkıklığı. Her engelde olduğu gibi kalça çıkıklığınında bir çok zorluğu var hem bedenen hem ruhen. Yeri gelir dayanılmaz bel, diz ve kalça ağrıları. Bazen geçici his kayıpları. Bazende psikolojik sorunlar. Çünkü sen kendini farklı hissediyorsundur. Bazen halen ben kim ve neyim diyorum. Bazen sabahlara kadar ağlıyorum. Çünkü ben istermiydim engelli olmak. En çokta beni yolumuza konan engeller üzüyo. Çalışmak istiyorum, korkuyorum.
Çünkü özürlü raporum %30 devlet karşısında özürlü deyim. Ama iş veren karşısında çalıştırmak istemeyeceği bir engelliyim. Engelli olmak erkek için neyse kadın içinde o derece zordur. Ben evli deyilim. Çevrem yüzünden olsa gerek evliliğe karşı bakış açim çok farklı. Özürlüysen sen sağlıklı biriyle evlenemezsin çünkü sağlıklı birini hak etmiyorsun. Çevrenin bu düşüncesini zamanla benimsemeye başlıyorsun. Dışarıya çıkmak istemiyorum.
sosyal bir hayat benim için çok uzak. Bazen isyanlarım oluyo sonra pişman oluyorum. Biliyorum bir yerlerde benden çok daha zor bir engele takılan binlerce kardeşlerim var. Ne olur bize daha fazla engel olmayın. Lütfen Sayın Sağlık Bakanim özürlü raporları çok adaletsiz. Benim gibi özürlü raporları yüzünden madur olan binlerce engelliniz var.
Lütfen sesimize artık ses verin. Hastanelerde neler yaşıyoruz. Bizler bu raporları hak etmiyoruz. Bir bacağı olmayan kardeşimiz %28 rapor verilmesi, bir çift taraflı kalça çıkıklığı olan %30 rapor alıyorsa, sağlık sorunu çok az olupta %40 ve üzeri rapor alanların olduğu bir düzen'i yaşamaktayiz. Kimse rapor verirken bizlere ne derdin var diye sormuyo. Kim bilir bu yazdıklarım sesime ses olurmu bilmiyorum.
Herşeye rağmen yaşıyoruz şükürler olsun. Önümüze dağlar engel konsa biliyorum, ucunda ölüm olsa aşarız. Hayata birde engelli olarak bak. Sonra bizi yargıla.
Not:Bu yazı isminin verilmesini istemeyen engelli bir kardeşimize ait.Duygularını tüm içtenliğiyle dile getirdiği bu yazıyı sizlerle paylaşmaktan kıvanç duyarım.
