Özür dilemek mi daha zordur özrü kabul etmek mi?

Y
⚪ Konu sahibi son olarak 1069 gün önce görüldü

Özür dilemek mi zor özrü kabul etmek mi

  • Kullanılan toplam oy
    6
Bu konu ile ilgili upuzun bir makale yazmıştım bir zamanlar, insanların beğenisi de baya almıştı. O makaleyi yazarken tam da özür dilemek ve kabul etmek arasındaki ikilemle boğuşuyordum, insanların kafamdaki düşünceleri nasıl değerlendirir edasıyla yazmıştım, oysa ki iki şeyin arasındaki en ince nüans kişilerle olan samimiyetimizin ne derecede olması, ne durumda nasıl değerlendirirsek bize ne ne kazandırır, ne kaybettirir kısımlarını çok sağlıklı düşünmek gerekir. Geri dönüşü olmayan hataların özrü ne kadar samimi olabilir ki? Hatasız kul olmaz safsatasıyla bunu örtbas etmeye çalışanları da asla samimi bulmuyorum.. Özür dilerken bile yanlışımızın ne denli boyutta büyük olduğunu biliyorsak iyice kafamızda mukayese ediyorsak, özür dilenmelidir diye düşünüyorum. İki kelimenin arkasına saklanarak insanların geniş geniş, yüzsüzce davranılmasını da etik bulmuyorum..

Demem şu; durumun vehametine göre değerlendirilip özür dilenmeli ya da kabul edilmelidir. Tekerrür edecek bir potansiyel var ise, hiç bulaşmayın derim. Kimse yarın yaşayacağımızın taahhütünü vermediği gibi, hataların da, pişmanlıkların da veremez. Unutmamak gerekir ki; İkinci şanslar, ikinci hatanın yolunu açmanıza neden olabilir. =)
 
rÉ™qs edmek çox çetindir
 
Söz konusu insanlarla uğraşmak olunca nefes almak bile zor
 
Göstermelik olarak özür dileyip sonra aynı çirkinliği yaptıktan sonra özür dilense ne olur dilenmese ne olur...
Önemli olan bilinçli olarak özür dileyecek bir hata yapmamak ve aynı hatayı tekrar edecek kadar da yüzsüz olmamaktır.
 
Özür kabul etmek.
 
Free eyes dayı nerde la hakkat gidip alıp geleyim. Hepsi zor bence
 
Yakin arkadaşlarım Zeynep Bastık dinledikleri için benden özür dileyebilir.Kabul ederim olur böyle hatalar sorun yok :D
 
Bana hata yapıp yanlış yapıp gelenler duvar görür karşısında. Nefret bile edemiyorum anladın mı Sebastian ¿
 
ben ikisinde de zorluk çekmediğimi düşünürdüm aslında ama genelde muhataplarımın benden özür dilemekte zorlandığını fark ettiğimde özür kabul etmede iyi olmadığımı anladım. aslında şöyle ki ben bir insanın bariz bir hatasında, çok belirgin bir mesafe koyuyorum, öyle ki göz göze gelmek bile istemiyorum. muhatap olmak istemiyorum. görmek dahi istemiyorum. insanlar bu tavrımdan ötürü telafi cümleleri kuramıyorlar ama telafi davranışlarına girişiyorlar. mesela masaya bırakılmış çikolata. mesela bir türk kahvesi vs. çok affedici bir insan değilim glb. tıkıyorum telafi yollarını. amaa samimi telafi çabasını da artık görmezden gelmemeye çalışıyorum. büyük mevzulara gelince... zor. özür dilemek de, kabul etmek de.
 
Cevap yazmak için giriş yap yada kayıt ol.
Geri