ÖZLÜYORUM SENİ
Kendime bile itiraf etmekden korktuğum gerçeği saklamakdan sıkıldım..
uzaktaki varlğın acıtsada bir yanımı
sen olmayan gecelerde üşüyorum
Yüzün düşünce aklıma boyumdan büyük cümlelere asılıyor bildiğim tüm cümleleri dolduruyorum namlu ağzına sorgusuz sualsiz akıtıyorum gözyaşlarımı sen geçen tüm harflere.
Ve bu şiirlerde yüzümdeki yorgunluğun izlerini görüyorum...
İhtilaller koparırken içimde en militan kelimeleri dayıyor şakağıma kaçak bakışların adresi oluyorum.
Tüm şehrin ışıkları dans ederken yokluğunda “bize ağlarım…”
Ağzımda kırık dökük bir Türkü yokluğuna adanmış bir yığın ağıt.
Dudağımın uçurum kenarlarından düşmenden korkarım
Aramızda nefesi yitik yaşlı bir umut var bilirim
kaç zamadır sen kokuyor gecelerim
ve ben yanağıma düşürüyorum yalnızlığımı...
Göz bebeklerimi uyuturken masalımızla ağlayan bir kalemin kucağında uyuya kalıyor; rüyalarımda uykusundan kaçmış lal bir deliyi oynuyorum..
Bir araba geçiyor hayallerimin üzerinden darp izlerinin yolları sana çıkıyor.
Kusmuş olsam da sana ait birikmişliği bir intihar dolaşıyor yutkunuşlarımda..
Sensizliğin tadı ağlamaların bile tuzu kalmadı..
Mevsimler gibi şaşırıyor yolunu cümlelerim
İkindi vakti yağan telaşlı yağmurlar gibi al beni..
Nasıl olsa çıkmaz sokağımsın en bitik hücrelerime saldırsan ne olur?
Kendime bile itiraf etmekden korktuğum gerçeği saklamakdan sıkıldım..
uzaktaki varlğın acıtsada bir yanımı
sen olmayan gecelerde üşüyorum
Yüzün düşünce aklıma boyumdan büyük cümlelere asılıyor bildiğim tüm cümleleri dolduruyorum namlu ağzına sorgusuz sualsiz akıtıyorum gözyaşlarımı sen geçen tüm harflere.
Ve bu şiirlerde yüzümdeki yorgunluğun izlerini görüyorum...
İhtilaller koparırken içimde en militan kelimeleri dayıyor şakağıma kaçak bakışların adresi oluyorum.
Tüm şehrin ışıkları dans ederken yokluğunda “bize ağlarım…”
Ağzımda kırık dökük bir Türkü yokluğuna adanmış bir yığın ağıt.
Dudağımın uçurum kenarlarından düşmenden korkarım
Aramızda nefesi yitik yaşlı bir umut var bilirim
kaç zamadır sen kokuyor gecelerim
ve ben yanağıma düşürüyorum yalnızlığımı...
Göz bebeklerimi uyuturken masalımızla ağlayan bir kalemin kucağında uyuya kalıyor; rüyalarımda uykusundan kaçmış lal bir deliyi oynuyorum..
Bir araba geçiyor hayallerimin üzerinden darp izlerinin yolları sana çıkıyor.
Kusmuş olsam da sana ait birikmişliği bir intihar dolaşıyor yutkunuşlarımda..
Sensizliğin tadı ağlamaların bile tuzu kalmadı..
Mevsimler gibi şaşırıyor yolunu cümlelerim
İkindi vakti yağan telaşlı yağmurlar gibi al beni..
Nasıl olsa çıkmaz sokağımsın en bitik hücrelerime saldırsan ne olur?