Özgürlükler nerede başlar ve hangi noktada son bulur?

🕒 Konu sahibi 1 saat önce aktifti
Para ile alakalı yorumlardan yola çıkarak aklıma tek örnek olarak; Kenan Işık geldi.
Neden derseniz,bilirsiniz ünlü ve zenginlerden kendisi.
O halde zengin ve özgürdü.
Ya şimdi?Paraları her şeyi var -eşi anlatmıştı bir röportajda- ama şuan sadece bir oda içerisinde cihaza bağlı yaşıyor.
Yaklaşık 5 sene oldu.
Hala maddiyat olduğu sürece özgürlükte emin miyiz?
 
Ekonomik özgürlükte bir yere kadar tabi.
Haklısınız.
Paranın yanında sağlığın yerinde olacak.
 
İnsan asla tamamen özgür olamaz. Ki bunu sormuyormuş, o zaman ben gidiyorum, tşk.
 
Parası olup da özgür olamayanları nasıl değerlendireceğiz peki? Para ancak bir fırsat yaratabilir ama özgür olmak için yeterli değildir.
Hapishanelerde yatan mafya ya da çete liderleri para ile özgürlük satın alabiliyorlar mı veyahut ölümcül bir hastalığa sahip birisi para ile sağlığını geri kazanabiliyor mu?

Para, özgürlüğün bir anahtarı kabul edilse de çoğu zaman hiçbir işe yaramıyor maalesef...

mafya babası ve çete liderleri zengin olsa bile toplumsal bir suç da işledikleri için zaten özgür olmayı hak etmiyorlar. ancak, karşıdan karşıya geçerken bir insana çarpıp ölümüne neden olan ünlüler, millet vekilleri ve akrabaları gibi kişiler hiç özgürlüklerinden oluyor mu. sanmıyorum.....
 
Oggy senin özgürlüğün kyk borcunu ödedikten sonra başlayacak sen boşuna konuşup yorulma.
 
Özgürlük sadece ad olarak toplumların hayatında var. Hiçbir birey, hiçbir toplum asla ve asla özgür değildir, olamayacaktır.
 
Öncelikle nasıl bir özgürlükten bahsediyoruz? Örneğin yapabileceklerinin sınırı mı, yapamayacaklarının sınırı mı? Yoksa genel bir tanım mı? Eğer genel bir tanımsa iraden dışında geldiğin bu Dünya'dan yine iraden dışında gidiyorsun ve zaman bu süreçte en azılı takipçin, sen ise en başından itibaren, doğar doğmaz onun esirisin.
Çünkü, zamanı gelince tabir-i caizse hüküm de gerçekleşecek. Dolayısıyla genel anlamda da zaten kısıtlı bir özgürlük söz konusu.
Tüm bunların yanında bir katman atlayalım ve genel manada özgürlüğü bir kenara bırakalım..
İnsan yaşam boyu doğasını kısıtlamanın , kendisini kontrol etmenin aşığı olmuştur. Salt bu nedenlerden dolayı yasalar ,sınırlar ve bunlara bağlı olarak da caydırıcı önlemler almıştır.
Çünkü insan doğası çok dengesizdir ve insanoğlu da buna bağlı olarak oldukça dengesizdir. Eğer herhangi bir şekilde kendi doğasına bırakılırsa, işte o zaman ''istenmeyen olaylar gerçekten yaşanır''.
Çook uzun zaman sonra kendi doğasını dizginlemeye çalışan insanoğlu , bu sayede zaten özgürlüklerini de kısıtlamıştır. Hangimizin aklından çılgınca bir davranış geçmiyor ki? Bir düşünün..
Yukarıdaki örneklere daha fazla da örnek ekelenebilir veya kısıtlanmak zorunda olduğumuzun, özgürlüğümüzün bir noktada bitmesi gerektiğinin nedenleri uzun uzun anlatılabilir.
Hal böyleyken , zaten elimizde olmayan bir şeyin bir noktada bitmesi de söz konusu değildir. Uzun lafın kısası, bana göre insan , yaşayan hayvanlar içinde özgürlükten bahsedecek en son canlılardan biridir.

(iYazıda hiçbir kontrol yapılmadı, mesai bitimine denk geldi, tdk üyelerinin affına sığınıyorum. :) )
 
Doğduğumuz coğrafya, aile, toplum ve iş hayatı derken en baştan bizler için çizilmiş hayatları yaşıyoruz. Üniversite sınavında seçtiğimiz bölüm bile, genelde ideallerimizi yansıtmıyor ve bazen puanımızın yettiği bazen de geleceği olduğunu düşündüğümüz meslekleri seçmeye çalışıyoruz.

Karar alırken önce bilinçaltı kayıtları devreye giriyor ve o güne kadar yaşadıklarımız, şahit olduklarımız ve ön yargılarımız ile seçim yapmaya çalışıyoruz. Hayatımız boyunca savunduklarımızdan bile vazgeçme şansımız yok çünkü o zaman da tutarsızlıkla itham edilmemiz kaçınılmaz olacaktır.

Önceki yorumumda da ifade ettiğim gibi, bazı kurallar olmadan da kaos kaçınılmazdır ve bu sebeple ancak belli ölçüde özgür sayılabiliriz.
 
Bence başlamadığı için son bulmuyor. Mantıklı.
 
Özgürlük, neleri yapabileceğini, kendi gücünü ve potansiyelini keşfettiğin anda başlar; yine aynı şekilde neleri yapamayacağını ve seni nelerin kısıtladığını gördüğünde özgür olamadığını hissedersin. Bence özgür olamamak yok, özgür hissetmemek var.

Bu bir atari oyunu, engelleri aştıkça ilerliyoruz, potansiyelimiz arttıkça bizi daha çok zorlayacak farklı engelleri deneyimliyoruz. Daha da kolaylaşmıyor hayat, biz ilerlemeyi arzu ettikçe zorlaşıyor; her talebin bir bedeli var.

Bazen hayatı oyun kendimizi de oyuncu olarak görüp kendimizi ve duygularımızı çok önemsemeden yaşayıp gitmeli.
 
Geri