Özgür müsün sence?

leavemealone
🕒 Konu sahibi 1 saat önce aktifti
Kendine hiç soruyor musun özgür müyüm ben diye?

Çoğu kişi tutsak olduğunun bile farkına varamayacak kadar alışmış onu kısıtlayan şartlara. Bazılarımız kendine bile tutsak, kendi zihnine yani. Özgürlükten ne anlamamız gerektiğini bile bilmiyoruz. Özgürlüğün tanımını bile yapamazsın belki doğru dürüst. Çünkü tutsak eden şeyler öyle derinden ki...

Sevdiklerin kırılmasın, incinmesin diye ödün veriyorsun belki özgürlüğünden. Kabul etmişsin tutsaklığı özgür sanıyorsun kendini. Kendin olamadığın bir yerde, sevdiğini/sevildiğini sandığın insanlarla, sırf onlar tarafından kabul gördüğü için benimsediğin şeyler...

Özgürlük kendin olabilmek aslında. En net şekilde benlik dediğimiz şeyin farkına varıp ona kulak vermek. O ne der, bu ne der, ailem ne der, kimi üzerim, kimi kaybederim düşüncesi olmadan kendin olabilmek özgürlük. Zaten seni sen olduğun için sevmeyecekse en yakının bile, kendin olabilmeni değil de onun istediği gibi olmanı istiyorsa bence bencil davranıp seni hiçe sayıyor. En sevdiklerimiz bile kendi istedikleri gibi olmamız noktasında menfaatçi baksana.

Bana sorarsan hayat başkalarının zevklerine ve bakış açılarına göre yaşamayı kabul etmek için çok kısa. Bence derin bir nefes alıp "özgürüm ben" deyip, istediğin gibi giyin, konuş, yaşa, sev, dinle, inan, gez, çalış ya da çalışma... İstediğinde olsun her şey zoraki değil. Hippiler gibi savaşma seviş demeyeceğim. Özgürlüğün için savaş çünkü "Özgürlük Emek İster"


 
özgür müyüz? bence hiç değiliz. bu şartlarda ''özgürüm'' demek....... türkiye’de gerçekten “ben özgürüm” diyebilen var mı? düşünmenin bile suç sayıldığı bir dönemdeyiz. kendimize mi tutsak olduk bilmiyorum ama iktidarın tutsağı olduğumuz kesin. insanın kendi içinde bile bir sıkışmışlığı var artık. ne düşünsem, ne söylesem, nereye yazsam bir tereddüt… sürekli bir kontrol hali. maddi konulara girmiyorum bile. bu yaşadığımız şey özgürlük değil, olsa olsa nefes almaya çalışmak olur. mlsf......
 
Günlük size verilen 1440 dk'yı istediğiniz gibi kullabiliyorsanız özgürsünüz. Kısıtlı olan tek şey Zaman.
O size ait değilse özgür değilsiniz.
 
Hem evet hem hayır


Düşünmekte özgürüz. Kimse zihnimizin içine zincir vuramaz.

Seçimler yapabiliyoruz: nasıl biri olacağımıza, nasıl davranacağımıza, neye inanacağımıza çoğu zaman kendimiz karar veriyoruz.

İç dünyamız, hayallerimiz, duruşumuz tamamen bize ait.


Ama tam anlamıyla özgür değiliz…

Toplumun kuralları, yasalar, aile beklentileri, ekonomik koşullar hep bir çerçeve çiziyor.

İnsanlar bazen yargılıyor, bazen sınırlıyor.

Hayatta herkesin taşıdığı görünmeyen yükler, sorumluluklar, zorunluluklar var.


Asıl özgürlük bence şurada:

“Her şeye rağmen kendi doğrularını seçebilmek.”
Yani dış dünyayı değiştiremiyorsun belki ama içinden geçen yolu seçme gücü sende.
Bazıları bunu “gerçek özgürlük içten başlar” diye özetler.
 
kağıt üzerindeki özgürlük gerçek hayatta maalesef birebir yaşanmıyor...
Bu topraklarda yaşayan herkes özgürlük konusunda karmakarışık hisler yaşıyor...
baskı hissi oto sansüre sebebiyet veriyor , özgür değilsin
ekonomi insanların hayatını kısıtlıyor, özgür değilsin
toplumsal baskı özellikle gençler üzerinde sınır oluşturuyor , özgür değilsin
düşüncelerimi rahatça söyleyebiliyor muyum?? özgür değilim
sosyal medyalarda kendimizi sansürlüyor muyuz başımıza bi iş gelecek diye , özgür değiliz
gelecek planı yaparken kendime engel koyuyor muyum , özgür değilim
Özgür müyüm bence ?
 
hadi gidin
özgürleşin bi yerlerde
 
Tam özgürüm diyecekken sistemin kölesi ve devrin dayattığı herşeyin bağımlısı olunduğu akla gelir
 
Kendimi özgür zannediyorum. Açayım biraz ;

Kendi yaşamıma dair karar aldığımı düşünsem bile, çoğu zaman görünmez ideolojik, kültürel ve ekonomik yapılara ister istemez bağlıyım esasında.

İçine doğdum toplum, ataerkil sistem , kapitalist tüketim kültürü ve hatta aile yapım bile ben farkında olayım ya da olmayayım davranışlarımı, arzularımı ve kimliğimi ama irili ama ufaklı şekillendiriyor.

Bu görünmez bağları ne kadar fark edip ne kadarından sıyrılabilirsem, ancak o kadar özgürümdür. Ve hiçbir zaman tamamen özgür bir birey olamayacağımın da farkındayım. Bu da bir nebze özgürlük katıyordur bana belki. Kim bilir?
 
dünyada yaşıyoruz bir kere, esaretin alası bu, çıkamıyoruz o sonsuuuuz gökyüzünden, yaşamımız bile sınırlı
bana göre mutluluk gibi aynı, özgürlük de an'larda
her seye sahip olmak, istediğimizi yapmak falan öyle bir kavram değil benim lügatımda
 
Cevap yazmak için giriş yap yada kayıt ol.
Geri