Hayatı zor, kolay, acı, güzel, yorucu, gibi bir çok sıfatla adlandırabiliriz ve herkesin sıfatı, hatta herkesin anlık sıfatları farklıdır. Bedensel zamanımızın doluşuna kadar geçen süreyi bekleriz hep. Ve sonra birileri gelir alır yaşama hakkını elinden hem de adice, şerefsizce... Ne çabuk geçmiş zaman deriz ama o zaman bize geçti sadece. Ya ailesi ? Özgecan gibi bir sürü genç kız/kadınımız var. Ailelerin içi her gün evlat acısıyla yanıp tutuşuyor. Kime yakışır böyle bir ölüm ? Ümitliyim, bir gün bir yerlerde güneşler doğacak, belki bugün değil ama elbet bir gün. Bol olsun toprağın Özgecan.