Özcan karabulut

Ortaokulda 7. sınıfta idim. Yaz tatiline girmek üzere idik. Karne merasimi yapılacaktı ve ismi önceden tespit edilmiş bazı öğrenciler karnelerini belirli öğretmenlerden alıyordu. İsmim okundu ve karneyle belgelerimi vermek üzere öğretmenimiz Süleyman Karabulut un ismi okundu. Sırtım bütün okula, yüzüm de haliyle Süleyman hocama dönüktü. Hocamız tam karnemi verecekti ki yakamdaki bir rozet dikkatini çekti. “İşte Türk milliyetçisi böyle olur, seni tebrik ederim” diyerek yüzümü bütün kalabalığa çevirdi. Rozetin görünmesini istedi. Gururlandım, zira o yaşlarda insan doğruyu yanlışı pek fark edemez. Hocamızın bu davranışı beni çok etkilemişti. Hissiyatım kavîleşti.

Süleyman hocamızın Özcan isminde bir oğlu vardı ve o da bizim sınıfta idi. Sınıf hocası ara sıra yerlerimizi değiştirir ve Özcan ile yan yana oturduğumuz da olurdu. Özcan Karabulut ismine aşinaydım ama sınıf arkadaşım olarak...

Yıllar sonra Özcan Karabulut ismini daha iyi idrak ettim. Fark ettim ki ülkücü şehidimiz Özcan Karabulut aslında sınıf arkadaşım Özcan’ın şehit amcası imiş. Onun hatırası için Süleyman hocamız oğluna “Özcan” ismini vermiş.

Bugün; 24 Ocak 1980'de kahpe bir pusu ile şehid edilen Karabağlar Ülkü Ocakları Başkanı Özcan Karabulut’u şehadetinin sene-i devriyesinde rahmetle ve minnetle yâd ediyorum. Cenab-ı Allah kutlu davamız uğrunda şehadete yürüyen şehidlerimizin ruhunu şad eylesin.

Ve tarih bir gün acz içinde kıvrana kıvrana; şehadete susamış bir ülkücüden daha müthiş bir silahın keşfedilemediğini yazmak zorunda kalacaktır. (Seyyid Ahmet Arvasi) habip arvas