Oyun okur yazarlığı...
Çocuklar oyun oynayarak bizimle hem konuşuyorlar hem de yaşadıkları travmaları oyun sırasında çözüyorlar. Dinlemeyi öğrenmek gerekiyor.
Ntvmsnbc oyun projesi kapsamına Uzman Psikolog ve Oyun Terapisti Nilüfer Devecigil 3 farklı yaş grubundan anne ve çocukla oyun oynadı. Daha sonra anneler çocukları ile nasıl oyun oynayabilecekleri anlattı.
Ladin Köseoğlu 2.5 yaşında. Annesi NTVMSNBC anne/çocuk editörü Esra Sert ile bakın neler öğrendiler.
Bu projeden kısa bir süre önce ABD’li profesör Byron Norton’nın oyun terapisi ile ilgili verdiği seminere katılmıştım. Bu proje kapsamında ilişkiye dayalı oyun oynama yöntemleri ve oyun terapisi konusunda da bir hayli bilgilendim. Bu nedenle, Nilüfer Devecigil benden Ladin ile her zaman oynadığımdan farklı oynamamı ve geri çekilip kontrolü tamamen ona bırakmamı istedi.
Şunu söylemek zorundayım benim için hiç kolay olmadı. Oyun içinde yönlendirme yapmamak , bir şeyler öğretmemek ve tamamen çocuğun sinyallerine odaklanmak hiç kolay olmadı. Hatta kendimi çok suni hissettim. Nilüfer Devecigil özellikle oyun oynarken ama genel olarak annelik yaparken bizim içimizdeki küçük kız çocuğun da ortaya çıktığını söylüyor. Ve bazen çocuğumuzun ihtiyacı sandığımız şeyler aslında bizim çocukken tatmin edilmemiş ihtiyaçlarımız olabiliyor.
Oyun oynarken Ladin ile yoğun bir iletişimimiz oldu. Ladin çok uzun süre (evde de olduğu gibi) köpeklerle oynadı. Ama köpeklerden birinin tasmasına çok fazla yoğunlaştı.Bana köpeğin tasmasını çıkarttırdı ve psikolog Devecigil’e bizim evdeki köpeğin tasmasının çıkmadığını anlattı. Hatta köpek bir ara baya havladı ! Köpek, tasma ve Ladin’nin köpeğin üzerinde kontrol kurma çabası, bana oyun sırasında bazı mesajlar verdi ve baya moralim bozuldu. Bu mesajları Ladin’in üzerinde fazla kontrol kurduğum, bazı sınırları fazla sert çizdiğim ve onun da bununla ilgili sorun yaşadığı şeklinde yorumladım. Devecigil de bunu onayladı.
Oyun oynarken çocuğun verdiği mesajları okuyabilmek çok da zor değil. Bunun en iyi örneği benim. Çocuklar oyun oynayarak sadece bizimle konuşmuyorlar aynı zamanda kendilerini iyileştiriyorlar. Yaşadıkları travmaları oyun sırasında çözüyorlar. Ya da bir takım güçlüklerle baş etmenin yollarını buluyorlar. Bu nedenle Devecigil, oyun oynarken onları, eğitme, yönlendirme çabasına girmenin doğru olmadığını söylüyor. Öğretme çabasına girdiğinizde, bu iyileştirici süreci baltalamış, ya da çocuğun size oyun aracılığı ile söylemeye çalıştığı şeyi engellemiş oluyorsunuz.
Devecigil, bir oyuncağı toplamadan diğer oyuncaklarla oynamaya başlamama gibi yöntemleri de yerinde bulmuyor. Bu tür zorlamaların çocuğun en büyük rahatlama ve iyileşme aracı olan oyunu stres kaynağı yaptığını söylüyor. Çocuk oyun oynadığı sürece istediği oyuncakla dağıtma, kırma, kirletme kaygısı olmadan özgürce oyamalı. Eğer oyuncaklarını toplaması gerektiğini öğretmek istiyorsanız, bunu oyunun sonunda onunla birlikte eğlenceli bri şekilde oyuncakları toplayarak yapabilirsiniz.
Çocuklar oyun oynayarak bizimle hem konuşuyorlar hem de yaşadıkları travmaları oyun sırasında çözüyorlar. Dinlemeyi öğrenmek gerekiyor.
Ntvmsnbc oyun projesi kapsamına Uzman Psikolog ve Oyun Terapisti Nilüfer Devecigil 3 farklı yaş grubundan anne ve çocukla oyun oynadı. Daha sonra anneler çocukları ile nasıl oyun oynayabilecekleri anlattı.
Ladin Köseoğlu 2.5 yaşında. Annesi NTVMSNBC anne/çocuk editörü Esra Sert ile bakın neler öğrendiler.
Bu projeden kısa bir süre önce ABD’li profesör Byron Norton’nın oyun terapisi ile ilgili verdiği seminere katılmıştım. Bu proje kapsamında ilişkiye dayalı oyun oynama yöntemleri ve oyun terapisi konusunda da bir hayli bilgilendim. Bu nedenle, Nilüfer Devecigil benden Ladin ile her zaman oynadığımdan farklı oynamamı ve geri çekilip kontrolü tamamen ona bırakmamı istedi.
Şunu söylemek zorundayım benim için hiç kolay olmadı. Oyun içinde yönlendirme yapmamak , bir şeyler öğretmemek ve tamamen çocuğun sinyallerine odaklanmak hiç kolay olmadı. Hatta kendimi çok suni hissettim. Nilüfer Devecigil özellikle oyun oynarken ama genel olarak annelik yaparken bizim içimizdeki küçük kız çocuğun da ortaya çıktığını söylüyor. Ve bazen çocuğumuzun ihtiyacı sandığımız şeyler aslında bizim çocukken tatmin edilmemiş ihtiyaçlarımız olabiliyor.
Oyun oynarken Ladin ile yoğun bir iletişimimiz oldu. Ladin çok uzun süre (evde de olduğu gibi) köpeklerle oynadı. Ama köpeklerden birinin tasmasına çok fazla yoğunlaştı.Bana köpeğin tasmasını çıkarttırdı ve psikolog Devecigil’e bizim evdeki köpeğin tasmasının çıkmadığını anlattı. Hatta köpek bir ara baya havladı ! Köpek, tasma ve Ladin’nin köpeğin üzerinde kontrol kurma çabası, bana oyun sırasında bazı mesajlar verdi ve baya moralim bozuldu. Bu mesajları Ladin’in üzerinde fazla kontrol kurduğum, bazı sınırları fazla sert çizdiğim ve onun da bununla ilgili sorun yaşadığı şeklinde yorumladım. Devecigil de bunu onayladı.
Oyun oynarken çocuğun verdiği mesajları okuyabilmek çok da zor değil. Bunun en iyi örneği benim. Çocuklar oyun oynayarak sadece bizimle konuşmuyorlar aynı zamanda kendilerini iyileştiriyorlar. Yaşadıkları travmaları oyun sırasında çözüyorlar. Ya da bir takım güçlüklerle baş etmenin yollarını buluyorlar. Bu nedenle Devecigil, oyun oynarken onları, eğitme, yönlendirme çabasına girmenin doğru olmadığını söylüyor. Öğretme çabasına girdiğinizde, bu iyileştirici süreci baltalamış, ya da çocuğun size oyun aracılığı ile söylemeye çalıştığı şeyi engellemiş oluyorsunuz.
Devecigil, bir oyuncağı toplamadan diğer oyuncaklarla oynamaya başlamama gibi yöntemleri de yerinde bulmuyor. Bu tür zorlamaların çocuğun en büyük rahatlama ve iyileşme aracı olan oyunu stres kaynağı yaptığını söylüyor. Çocuk oyun oynadığı sürece istediği oyuncakla dağıtma, kırma, kirletme kaygısı olmadan özgürce oyamalı. Eğer oyuncaklarını toplaması gerektiğini öğretmek istiyorsanız, bunu oyunun sonunda onunla birlikte eğlenceli bri şekilde oyuncakları toplayarak yapabilirsiniz.