Oysa ne fırtınalar koptu içimde.

Konu sahibi son olarak 4475 gün önce görüldü
Sesim çıkmıyor oysa ne fırtınalar kopuyor şimdi içimde.
İçime atmaktan sığmıyorum kendi bedenime bile.
Öyle doldu gözlerim akıtmaya korkuyorum onları.
Olur da durmazlar durduramam en kötüsü de ' ağla açılırsın ' anlayışıyla durdurmakta istemem diye.
Oysa bir ağlayışa ne acılar sığıyor şimdi.
Bir kere ağlıyorsun uzun sürüyor ama nelere döküyorsun o yaşları,
Akmıyor diye gözlerimden yaşlar bu demek değil ki ağlayasım yok.
İlla dışımdan kan akmıyor diye bu demek olmuyor ki içimde yaram yok.
Bu şey gibi...

Yaşamak gibi.
Yaşıyorum diye sanmayın ki gözlerimi kapayıp
uyuyasım yok.
Sadece yeni bir son ya da başlangıca artık eskisi kadar
Mecalim yok.
 
Geri