Orman perisi’nin gülleri

Orman perisi’nin gülleri

Yemyeşil ağaçlarla kaplı ormanın birisinde genç tek peri yaşarmış.
Bu peri çiçeklerden en fazla gülleri severmiş.
Evinin bahçesinde renk renk güller yetiştirirmiş.
Bu güller o kadar taze ve güzellermiş ki gören herkes perinin güllerine hayran kalırmış.
Peri de güllerini defa sever, her gün onları hem sular hatta onlarla konuşurmuş.
Genç peri gülleriyle defa mutluymuş, fakat onu üzen tek vaziyet varmış.
Peri güllerini defa sevdiği için onların solmalarına dayanamazmış.
Güllerin bir müddet ardından solması defa doğalmış, ama genç peri güllerinin solmasına defa üzülüyor, güllerinin hep ilk günkü gibi taze ve diri kalmalarını istiyormuş.
Kendi kendisine “güllerim hep bu tür güzel kalsa! O vakit hiç mutsuz olmam.†diyormuş.
Bir sabah çiçeklerini yeniden sularken perinin ilgisini sarı renkte tek gül tomurcuğu çekmiş.
Bu tomurcuk da başka gül tomurcukları gibi tek güzelmiş.
Fakat rengi başkalarından apayrıymış.
Çok henüz güzel ve farklı tek tondaymış tomurcuğun rengi.
Bu yüzden, genç peri sarı tomurcuğa henüz itinalı bakmaya başlayarak.
Her sabah ona “küçük sarı tomurcuk büyüyecek, çok büyükte güzel tek gül olacak†diye güzel sözler söylüyormuş.
Tomurcuk da bunu anlıyormuş gibi günden güne henüz da güzelleşerek büyümüş.
Kocaman tek gül olduğunda ise bahçedeki başka güllerin arasında tıpkı gökyüzündeki güneş gibi ışıldıyormuş.
O kadar güzelmiş ki onu görenler sarı güle bakmaya doyamıyorlarmış.
Peri de bunun farkındaymış ve defa mutluymuş.
Fakat sarı gülün de tek gün solacağını bildiği için, samimi içe tek elem duyuyormuş.
Aradan tek gün geçmiş, tek hafta geçmiş, tek ay geçmiş.
Bu müddet içerisinde bahçedeki tüm güller solmuş, yerlerini yeni tomurcuklara bırakmışlar: güzel, sarı gül dışında! Tek ay geçmesine karşın sarı gül solmamış, benzersiz güzelliğinden hiçbir şey kaybetmemiş.
Peri ilk sırada bu işe defa şaşırmış ama yeniden de sevinçliymiş.
Çünkü güllerinin en güzeli solmamışmış.
İyi vicdanlı peri, her sabah onu evinin penceresinden seyrediyor, onu itinayla suluyor, ona güzel sözler söylüyormuş.
Gel vakit git zaman; peri, bu işten sıkılmaya başlayarak.
Sarı gül hiç solmuyormuş, ama bu periye bundan sonra sevinç vermemeye başlayarak.
Çünkü peri sarı güle değin hiçbir umut taşımıyormuş içerisinde.
Önceden gülleri solduğu zaman, yeni tomurcukların ne vakit çıkacağını merak ederek onlarla sabırla ilgilenir, umutla güllerinin açılacağı süreyi beklermiş.
Fakat şimdi sarı gül hiç solmadığı için bu tür kanaatleri kalmamış.
Bu da periyi tek vakit ardından mutsuz etmiş.
Yetiştirdiği güllerinin solmamasını isteyerek ne kadar hatalı düşündüğünü anlamış.
Her şeyi tabii durumuyla sevmek en güzeliymiş.
Bu yüzden o günden ardından orman perisi, doğadaki tümşeyleri bulunduğu gibi kabul etmeye hüküm vermiş.
Orman perisi uzun seneler, bahçesinde yetiştirdiği güllerle birlikte evinde neşeli tek yaşam sürmüş.

Özge KURT