BirDevrinSonu
Üye
-
- Katılım
- Ocak 10, 2010
-
- Mesajlar
- 38,599
-
- Tepkime puanı
- 3,179
-
- Puanları
- 354
-
- Konum
- Napıcan ?
Onsuz aŞk
Ne sen sor
Ne ben anlatayım
Hayatın eğriliği içinde
Dik başlı bir hatayım
...Kimseden fazla değil utancım
Daha korkak değilim sorguculardan
Daha yalnız daha suskun daha kimliksiz
Yalnızca kanatır gibi sen yanım yüreğimi
Sildim yatağımdan kokunu sesini gözlerini
Uyandım derin uykulardan
Daha sensiz
Yavaş yavaş
Öğreniyorum soluk almayı yeniden
Hatırlıyorum o köhne eskimiş sokakları
Duvarlara yazdığımız eylemci yazıları
Ne az şey kaldı geriye
Çocukluğumuzun yaşadığı şehirden
Sensiz bakabilmek mümkünmüş meğer
Aynı göz yaşıyla ağlarmış kadınlar
Toprak aynı kokarmış yağmurlu günde
Ve aynı yalnızlığın kuytusunda ıslanırmış
Ayak izlerimin silindiği kaldırımlar
Gölgem Sürgünde
Yavaş yavaş
Öğreniyorum arta kalmayı senden
Biriktiriyorum sancıyı tenimde
Sen geç ben göç mevsimlerin iklimi
Sen suç ben aç sevdaların mahkumu
Seçiyorum müebbete mahkum kararın
Kırılan kalemini yüreğimde
Sensiz ölebilmek mümkünmüş meğer
Mezar taşlarına kazıyabilmek öfkemi
Tetiği kendime doğrultabilmek
Mümkünmüş meğer son nefesinde insanın
Solan bir gülü yaşatabilmek
Ne sen sor
Ne ben anlatayım
Çek artık yüreğimden ellerini
Bırak
Ben kanatayım
Kimseden daha eksik değilim
Daha fazla değilim acılarından
Daha yorgun daha bitkin daha yenik
Yalnızca daha büyük içimdeki boşluk
Ettiğim yemin öksüz özüm sarhoşluk
Sildim gözyaşlarını sorgularımdan
Daha
Daha çok sensizlik.........
Ne sen sor
Ne ben anlatayım
Hayatın eğriliği içinde
Dik başlı bir hatayım
...Kimseden fazla değil utancım
Daha korkak değilim sorguculardan
Daha yalnız daha suskun daha kimliksiz
Yalnızca kanatır gibi sen yanım yüreğimi
Sildim yatağımdan kokunu sesini gözlerini
Uyandım derin uykulardan
Daha sensiz
Yavaş yavaş
Öğreniyorum soluk almayı yeniden
Hatırlıyorum o köhne eskimiş sokakları
Duvarlara yazdığımız eylemci yazıları
Ne az şey kaldı geriye
Çocukluğumuzun yaşadığı şehirden
Sensiz bakabilmek mümkünmüş meğer
Aynı göz yaşıyla ağlarmış kadınlar
Toprak aynı kokarmış yağmurlu günde
Ve aynı yalnızlığın kuytusunda ıslanırmış
Ayak izlerimin silindiği kaldırımlar
Gölgem Sürgünde
Yavaş yavaş
Öğreniyorum arta kalmayı senden
Biriktiriyorum sancıyı tenimde
Sen geç ben göç mevsimlerin iklimi
Sen suç ben aç sevdaların mahkumu
Seçiyorum müebbete mahkum kararın
Kırılan kalemini yüreğimde
Sensiz ölebilmek mümkünmüş meğer
Mezar taşlarına kazıyabilmek öfkemi
Tetiği kendime doğrultabilmek
Mümkünmüş meğer son nefesinde insanın
Solan bir gülü yaşatabilmek
Ne sen sor
Ne ben anlatayım
Çek artık yüreğimden ellerini
Bırak
Ben kanatayım
Kimseden daha eksik değilim
Daha fazla değilim acılarından
Daha yorgun daha bitkin daha yenik
Yalnızca daha büyük içimdeki boşluk
Ettiğim yemin öksüz özüm sarhoşluk
Sildim gözyaşlarını sorgularımdan
Daha
Daha çok sensizlik.........