Ölüme Üzülmelimiyiz?

Konu sahibi son olarak 3024 gün önce görüldü
Ölüme Üzülmelimiyiz?
 
çok üzülüyosun.. hatta isyan bile ediyosun niye benim başıma geldi die.. sonra kabullenme ve teslim olma başlıyo.. Dua ediosun.. O zaman farklı bi gözle bakmaya başlıyosun bu dünyaya..İyiki inançlarımız varmış..
 
Ölü kendini kurtardı öldü gitti kendi halimize üzülelim diyenlerdenim ben :)
 
Ölüm de bizim için ama neden bu kadar erken dedirtiyor bazen..
 
Aslında ölene aşırı derece üzülmek günah derler.
Peygamber efendimizin kızı vefat ettiğinde kızına sarılmış ve sadece gözlerinden yaş akmış.


Ama şu bir gerçek ki ölen kişi yakınınsa yokluğu çok zor oluyor.
 
İnsan yakını bile olmasa üzülüyor.
 
Bir kez biri oldugunde uzuldum. Sonra kimsenin olumu beni uzmedi cunku herkes benim icin annem oldugunde olmustu.
 
İnsan evinden o kadar kişiyi yolcu ettiginde alısıyor üzülmek çare değil canın yansada yapman gereken tek sey dua gerisini salla.
 
Bir gün bizlerde öleceğiz.
Ben üzülürüm ama başkası benim için üzülsün istemem.
 
Sevdiklerimizden ayrıldığımıza üzülüyoruz .Üzülmeliyiz de
 
Tabutun başında ensest sex yapıyordu Game of bilmem ne b..kk dizisinde. Kendi çocuklarıydı üstelik tabuttaki. Yani kültürel bir olaydır bence :dusun:
 
Birinin hayatımızda ki kaybı her zaman beraberinde bir acı getirir elbet.
Haricen hayatını sürdürmekte olan tüm insanların sahip oldukları en temel hak yaşama hakkı.
Bir şekilde bu hakkından yoksun bırakılan herkes için de üzülebilmeliyiz.
Beraberinde yaşam döngüsü gereği hayatlarını kaybeden insanlarla birlikte gözlerini hayata bugün açan yüzbinlerce bebeği de görmeli ve karamsar düşünceleri dağıtmalıyız.
 
Allah daha fazla eza vermedi, çektirmedi diye teselli ediliyor, doyamayacağımız içinde cılız cılız üzülüyoruz.
 
Aklıma Albert Camus'un Yabancı isimli kitabının giriş cümlesi geldi nedense. =)))
 
Kisi cennete girecekse kalanlarin cani cehenneme yalan dunyada
 
Geri