yapraklar buğu bırakır sonbaharda ağaç tepelerine,
koştururlar yukarıya doğru tek solukta,
yetmez.
gece vakti heyelan üşüşür saçının tellerine;
deprem oluyorsa söyle -sakın- çekinme,
mecazi bir boyut katar düşenler ellerine;
kanatların iş görmez artık bırak, direnme!
karanlık asırlardır vücut bulmuş hüznün rengine,
bu sefer farklı olmayacak boyundan enine,
kulak ver gökyüzünden yayılan tanrı sesine,
kapat gözlerini, mavi bir kuş konaklayacak tenine!
kuraklığı dudaklarının, sıcak çöl kumları,
karanlık yüreğinde yüzlerce dönüm,
birer birer döndüler harabeye yaşamın surları,
böyle yaşamayı mı gerektirir ölüm?
#Kartalizm
koştururlar yukarıya doğru tek solukta,
yetmez.
gece vakti heyelan üşüşür saçının tellerine;
deprem oluyorsa söyle -sakın- çekinme,
mecazi bir boyut katar düşenler ellerine;
kanatların iş görmez artık bırak, direnme!
karanlık asırlardır vücut bulmuş hüznün rengine,
bu sefer farklı olmayacak boyundan enine,
kulak ver gökyüzünden yayılan tanrı sesine,
kapat gözlerini, mavi bir kuş konaklayacak tenine!
kuraklığı dudaklarının, sıcak çöl kumları,
karanlık yüreğinde yüzlerce dönüm,
birer birer döndüler harabeye yaşamın surları,
böyle yaşamayı mı gerektirir ölüm?
#Kartalizm