Ölüm Yolcusu - Sabri Koca
Ölüm Yolcusu
Kızıl bulutlar kapladı, masmavi gökyüzünü.
Şaşırıyor insan, bakınca gecesini, gündüzünü.
Şimşekler çakıyor can alırcasına.
Binmiş gidiyoruz ölüm arabasına.
Dönüşü yok mu, bak uzaklar daha karanlık.
Boynumuza takılmış, büyülü bir gerdanlık.
Kurtuluş yok, ölüm yaklaştı bize.
Hiç eğilmeyen başımı, kader getirdi dize.
Cellâdın kılıcı kalkmış, parıldıyor havada.
Ölümüz bir derede kalacak, belki de bir kayada.
Ölünce dua edilecek mezar taşım bile olmayacak.
Tek tesellim; ölsem de bu iman benden ayrılmayacak.
Sabri Koca
Ölüm Yolcusu
Kızıl bulutlar kapladı, masmavi gökyüzünü.
Şaşırıyor insan, bakınca gecesini, gündüzünü.
Şimşekler çakıyor can alırcasına.
Binmiş gidiyoruz ölüm arabasına.
Dönüşü yok mu, bak uzaklar daha karanlık.
Boynumuza takılmış, büyülü bir gerdanlık.
Kurtuluş yok, ölüm yaklaştı bize.
Hiç eğilmeyen başımı, kader getirdi dize.
Cellâdın kılıcı kalkmış, parıldıyor havada.
Ölümüz bir derede kalacak, belki de bir kayada.
Ölünce dua edilecek mezar taşım bile olmayacak.
Tek tesellim; ölsem de bu iman benden ayrılmayacak.
Sabri Koca