Korku unsuru değil benim için. Sadece ölüm şekli ürkütüyor beni. Yani ölüm fikri değil de, ne hissedeceğim çok acı çekecek miyim vs. diye.
Uçakta şiddetli bir tirbülansa girdik bir kere. Sürekli bir anons, yerlerinizden kalkmayın, kemerlerinizi bağlı tutun vs. Herkes gergin. Ölüm korkusu sarmış belki de etrafı. Ne olacak endişesi. Bende ise birkaç düşünce hakim, samimiyetle söylüyorum. İçimden geçen şu idi: "Annem çok üzülür. Neyse ki ölümden başka bir seçenek yok, birden olur sanırım."