Ölüm Burada Elveda Demek Değil

Havayıdişleyenadam
🕒 Konu sahibi 7 saat önce aktifti
Endonezya'nın ücra bir köşesinde ölüler -ve bedenleri- ailenin bir parçası olmayı sürdürüyor. Torajalar ölülerinden kolay ayrılmıyor, hayatını kaybedenler bir süre daha günlük hayatta kalıyor.

Brian Lehmann

Aile üyelerinden biri 2006 yılında 65 yaşındayken ölen Tappang Rara’nın gözlüklerini düzeltiyor.

2782_a_1.jpg
 
Brian Lehmann

Arkadaşları ve akrabaları, 2009 yılında 73 yaşındayken yaşamını yitiren Debora Maupa’nın bedenini inceliyor. Formaldehit ve su karışımı bir sıvıyla mumyalandıktan sonra iyi durumda kalan bir bedenin şans getirdiğine inanılıyor.

2782_a_2.jpg
 
Brian Lehmann

Risma Paembonan, iki hafta önce 84 yaşında ölen kayınvalidesi Maria Salempang'a yemek götürüyor. Evde anne-babayla geçirilen zamana çok değer veriliyor. Öldükten sonra bir yılı aşkın süre boyunca evde kalan 73 yaşındaki annesinden bahseden bir Toraja kadını, "Üzgün değilim, çünkü hâlâ bizimle," diyor.

2782_a_4.jpg
 
Brian Lehmann

79 yaşında ölen Sampe Rara' Tambing'in fotoğrafı, "tau tau" adı verilen ahşap heykelinin arkasına asılıyor. Yontu bin 500 dolara mal olmuş. "Tau tau"lar genelde mağaralardaki gömü alanlarının dışındaki balkonlara koyuluyor.

2782_a_5.jpg
 
Brian Lehmann

Toraja cenazelerine katılan çoğu turistler -çoğunlukla Avrupalılar ve Avustralyalılar- ailenin öneminin bir kanıtı olarak iyi karşılanıyor. Büyük cenazelerde konuklara çay, kahve ve atıştırmalıkların sunulduğu izleme platformları oluyor.

2782_a_6.jpg
 
Brian Lehmann

2011 yılında ölen Cristina Banne, oğlu Bartolomeus Bunga’ tarafından havaya kaldırılırken torunu Jerry Putra Bunga’ onaylama işareti yapıyor. Torajaların yarıdan çoğu başka yerlerde yaşıyor ve sonuçta cenazeler aileleri yeniden bir araya getirmek gibi bir işlev de üstleniyor.

2782_a_7.jpg
 
Brian Lehmann

Ailesi, sekiz aylıkken ölen Karel Pongrangga'yla konuşup onu kucaklıyor. "Ma'nene'"adı verilen bu tören sırasında aileler akrabalarını mezardan çıkarıp onlara bakım yapıyor, bedenlerini temizleyip giysilerini değiştiriyor ve mezarlarına çeki düzen veriyor. Ölü çocuklardan birinin annesi, onu yeniden görmenin kendisini rahatlattığını söylüyor.

2782_a_8.jpg
 
Brian Lehmann

Daniel Seba Sambara'nın bedeni aile fetlerinden biri tarafından fırçayla temizleniyor. Bazı akrabaları, ilk "ma'nene'" törenine katılmak için Papua Bölgesi'nden buraya iki bin kilometreye yakın bir yol kat etmiş. Bu uygulama, ailelerin birkaç yıl arayla gerçekleştirdiği ikinci cenaze töreni işlevi görüyor. Sambra 2012 yılında 71 yaşındayken ölmüş.

2782_a_9.jpg
 
Brian Lehmann

"Ma'nene'" sırasında hayattaki aile fertleri farklı kuşaklardan ölü akrabalarıyla bir araya geliyor. Buradakiler, 8 ila 18 yıl önce, 51 ila muhtemelen 110 yaşları arasındayken ölmüş. Akrabaların ziyareti sırasında, ölüler bambu direklere bağlanarak ayakta tutuluyor.

2782_a_10.jpg
 
Brian Lehmann

Akrabalar ve arkadaşları Abraham Papa'nın cenazesini ahşap bir "duba duba" içinde mezarına taşıyor. Cenaze tahtının biçimi, tüm Toraja'da yaygın olan, "tongkonan" denilen ata evlerine benziyor.

2782_a_11.jpg
 
Brian Lehmann

Akrabaları, öldüğünde 115 yaşında olduğuna inanılan Pangkung Rante Rante’nin bedenini sergileyerek onu onurlandırıyor. Dipatadongkon adı verilen bu nadir uygulama sadece üst sınıf aileler tarafından yerine getiriliyor.

2782_a_12.jpg
 
Brian Lehmann

Toraja’da mandalar kurban edilmek amacıyla yetiştiriliyor. O zamana kadar, değerli bir damızlık hayvan ya da pahalı bir arabaymışçasına erkek çocukları (bazen de kız çocukları) tarafından sevgi ve gururla bakılıyorlar. Cenazede hayvanlar boğazları bıçakla kesilerek öldürülüyor.

2782_a_13.jpg
 
Bunlarin ölüye saygisi da böyle iste.Gelenek görenekler farkli.
 
Bütün bunlar içteki bir boşluktan ve hakikat arayışından kaynaklanıyordur diye düşünüyorum..
 
Cevap yazmak için giriş yap yada kayıt ol.
Geri