Ölüben

Ölümümden iki hafta sonra
renkli bir istanbul sabahında
tesadüfen karşılaştım kendimle.
Hâla ölmüştüm
Bembeyaz bir ayrılık vardı yüzümde
İki hafta girecek aramışım,
mezar bulamamışım kendime(!)
Çok çaresizdim! Gördüm!
Ve gördüğüm yerde bıraktım kendimi...
Gecenin kapısını çaldım sonra
Sonra;
İstanbul çok içmişti, ben eşlik etmiştim
Kafamız hiçbirşeyin güzelliğini yaşıyordu
Yine gördüm kendimi!
Hemen kafamı çevirdim.
Selam dahi vermedim!

Ölülere yüz verme, öldürürler İnsanı.

Zeki Yaşar