Dün yine dünyaları içtim ve her zamanki gibi çok mutsuz, ağlamaya her an hazır, gözü suluydum, çok gülerken ve güldürürken, bir ara o kadar çok gülmdüm ki dedim bi' susun Allah'ın cezaları gülmekten kalbim sıkıştı. Ve o an herkesin tek derdi eğlenmekken, "hadi daha ciddi şeyler konuşalım, dert konuşalım" diyordu içim, sıkılmıştım gülmekten.
Dün rahmetli Özcan amcamı çok özledim, gece 1 sularında babamdan fotoğrafını istedim.
Amcama dağın arkasında bekledikleri yerde zamanın nasıl geçtiğini, orada havaların nasıl olduğunu ve benim ne zaman geleceğimi sorardım.
Sevgili yeğenim diye başlardı cevabına, muhtemelen.