Ü
Üyelik Silinmiştir.
Ziyaretçi
Ziyaretçi
Siz hiç öldünüz mü arkadaşlar? Elbette gerçek anlamda hayır , ama mecaz anlamı bile kötü olan ölümü yaşadınız mı hiç? Yaşamak istiyorken de istemiyorken de çok zor ölmek gerçekten. Ölmekten kastım burada , yaşama sevincinin kaybolması , hayattan zevk alamama ve huzursuzluktur. Elbette ki hayata gözlerimizi yummaktan bahsetmiyorum. Bu konuyu yazıya almamın sebebiyse dikkatimi çeken bazı durumlar yine.
Ölüm ; hayat için mutlu sondur evet. Ama bizim için değil elbette. Mecaz anlamda ölüm demiştim ya hani , onun ne olduğunu açıklayayım. Benim lugatımda , bir yakınımızı kaybetmek mecazen ölümdür kendimiz için. Belli bir süre yaşamayız , yaşayamayız. Bazen tüm umutların bittiğini hissetmek , mecazen ölümdür. Çaremiz kalmamıştır artık. Belli bir süre yaşamayız , yaşayamayız. Ama paylaşmıştım sizlerle önceki yazılarda , hayat böyle , bize yaşatıyor ve yaşatacak bunu diye. Abilerimin de yorumları oldu bu konuda. Artık kabullendik değil mi bunu? Ama yine de yapmamız gerekeni yapıp yaşıyoruz.
Ölmek çok garip duygudur. Mecazen. Ama biz yine de ölelim , mecazen.. Büyüyelim. Öğrenelim. Yaşı yok ya öğrenmenin. Gerçek anlamda ölmek , hayata gözlerimizi kapamak bazen mecazından daha güzeldir aslında. Bitmiştir artık hayatın dersleri , işkenceleri. Tabi ki de bu dünyada yaşamasını gerçekten bilenler için elbette. Ahiret hayatını dahil etmeden konuşuyorum konuyu.
Ölüm ürkütücü konu elbette. Neden bu konuyu yazdı ki diyeceksiniz. Aslında yüzleşmek içindi. Her an her şeye hazırlıklı olmak için. Belki de paylaşmak için. Yazımı bitirirken hiç birinizin ölmemiş olduğunu umut ediyorum , mecazen.
Ayrıca , birbirlerine beraber ölelim dileğinde bulunan çiftlere , beraber yaşayalım dileğinin daha cazip olduğunu hatırlatırım.
Ölüm ; hayat için mutlu sondur evet. Ama bizim için değil elbette. Mecaz anlamda ölüm demiştim ya hani , onun ne olduğunu açıklayayım. Benim lugatımda , bir yakınımızı kaybetmek mecazen ölümdür kendimiz için. Belli bir süre yaşamayız , yaşayamayız. Bazen tüm umutların bittiğini hissetmek , mecazen ölümdür. Çaremiz kalmamıştır artık. Belli bir süre yaşamayız , yaşayamayız. Ama paylaşmıştım sizlerle önceki yazılarda , hayat böyle , bize yaşatıyor ve yaşatacak bunu diye. Abilerimin de yorumları oldu bu konuda. Artık kabullendik değil mi bunu? Ama yine de yapmamız gerekeni yapıp yaşıyoruz.
Ölmek çok garip duygudur. Mecazen. Ama biz yine de ölelim , mecazen.. Büyüyelim. Öğrenelim. Yaşı yok ya öğrenmenin. Gerçek anlamda ölmek , hayata gözlerimizi kapamak bazen mecazından daha güzeldir aslında. Bitmiştir artık hayatın dersleri , işkenceleri. Tabi ki de bu dünyada yaşamasını gerçekten bilenler için elbette. Ahiret hayatını dahil etmeden konuşuyorum konuyu.
Ölüm ürkütücü konu elbette. Neden bu konuyu yazdı ki diyeceksiniz. Aslında yüzleşmek içindi. Her an her şeye hazırlıklı olmak için. Belki de paylaşmak için. Yazımı bitirirken hiç birinizin ölmemiş olduğunu umut ediyorum , mecazen.
Ayrıca , birbirlerine beraber ölelim dileğinde bulunan çiftlere , beraber yaşayalım dileğinin daha cazip olduğunu hatırlatırım.
