Olmadığın biri gibi görünmek.

kamil0920
🕒 Konu sahibi 19 saat önce aktifti
Hani vardır insanların içinde her zaman olmadığı biri, yani olmak isteyip de olamadığı biri diyelim. Bu kişi hep sorumlulukları üstüne attığımız kişidir aslında. Yaptığımız veya yapamadığımız her şeyi; -ya Keşke şöyle yapsaydım ki yapardım aslında ama... diye başlayan cümleler. Biri durup dururken olmadık zamanda Trip atar bize efelik yapar mesela. Hemen değil ulan Şeytan Diyor ki Vur şuradan kafasına gözüne ya da tam boğazına Vur Yıkılsın kalsın olduğu yerde. İşte o an içimizde Korkusuz Cesur birisi vardır. Ama işte o an yakalayamamışızdır onu, ya da şartlar el vermemiştir ki yapamamışızdır. Ya da erkekler için çok güzel bir masum gününe bir hatun vardır karşıda ya da uzakta bir yerde sakin sessizce oturan. Aklımıza Hani okuduğumuz Roman kitaplarında olan veya izlediğimiz filmlerde canlanan Cesur olup yanına gidip konuşmaya cesaret eden kişi vardır. Yine yakalayamayız onu ama sonra deriz keşke.

Uzatmak istemiyorum ya kısaca sorayım, yekten sorayım; sizin keşkelerinizin sebebi neydi olmasaydı ne olurdunuz.
 
Keşkeler ile yaşanmaz çünkü geleceği belirleme ve geçmişi değiştirme şansımız olmuyor. Var olan tek gerçek, içinde bulunduğumuz AN zamandır ve onu doğru kullanmak gerekiyor.

Kelebek Etkisi filminde olduğu gibi milyonlarca olasılık arasından hangisini seçeceksin ki bir önceki eylemi değiştirme şansın olsun?

Değiştirdiğin seçimin sonuçlarını ve diğer olasılıkları nereden bileceksin? Her şey daha kötüye giderse ne olacak?

Şu an sahip olduğumuz tek gerçek, yaşadığımız zaman aralığıdır. Bu sebeple keşkeler ile vakit harcamamak gerekiyor. O günkü koşullara göre yapılan seçimlerin yarattığı olumsuzluk varsa, onu daha iyi bir noktaya taşımak için çaba sarf edilebilir ancak 'şöyle değil de böyle olsaydı keşke' demek sadece zaman ve enerji kaybı yaratacaktır.
 
Bence keşkelerin çoğu yanlış kararların değil, zamanında gösterilemeyen cesaretin izidir. İnsan bazen ne yapacağını bilir ama yapamaz; bazen ne söyleyeceğini bilir ama susar. Sonra yıllar geçer, yapılan hatalar değil de yapılmayanlar gelip oturur karşısına.

Benim keşkelerimin sebebi çoğu zaman korku değil, gereğinden fazla düşünmek olurdu. Bir adım atmak yerine ihtimalleri tartar, sonucu hesaplar, doğru zamanı beklersin. Sonra anlarsın ki bazı şeylerin doğru zamanı yokmuş; ya yapıyorsun ya da yapmıyorsun.

Olmasaydı ne olurdum bilmiyorum. Olmayan şeyler yüzünden mutsuz da değilim, çünkü öyle olması gerekiyordu. Ama şunu biliyorum; bugün olduğum kişi biraz da o keşkelerin bıraktığı izlerden oluşuyor. İnsan bazen hayallerindeki kişiye dönüşemiyor belki ama o kişiyi içinde taşıya taşıya biraz ona benzemeyi öğreniyor.
 
Cevap yazmak için giriş yap yada kayıt ol.
Geri