Ölen kişinin ardından kalan en hüzün verici şey

Konu sahibi son olarak 1071 gün önce görüldü
Bugün dedemin ölümünün üzerinden beş yıl geçti. Sözleri, tebessümü, ağır ağır yürüyüşü hep aklımda. Eşeğin gelini diye severdi bizi, erkek olan kuzenlerimi de eşeğin damadı diye.. Ne tuhaftır ki ölen bir insanın ardından bizi en çok hüzünlendiren onunlayken gülümsedigimiz anlar oluyor.
 
Başın sağ olsun Yazgıcığım.

Yarım kalan her şey hüzün verir diye düşünüyorum çünkü devamı istesen de gelmeyecek.
 
Esasen ölen kişiye dair her şey acı veriyor diyebilirim.. Bu yıl kuzenimi yitirdiğimde bunu acı bir şekilde deneyimledim. Teyzemin gülen gözleri hüzün veriyor artık bana.. Hastalığının baslangıç evrelerinde birbirlerine her sevdiklerini söylediklerinde kuzenimin: “beni çok sevdiğini söyleyeceğin vakit aklına Allah’ı getir olur mu, birbirimizle sınav olmayalım” dediği eşini gördüğümde acı duyuyorum. Ankara acı veriyor, defnettiğimiz Trabzon’da daha evvel hiç dikkatimi çekmeyen yer olan, evlerinden görülen mezarlığı da öyle.. Ölen içinizde ölmesine müsaade etmediğiniz kişi ise eğer; ona dair her ayrıntı hüzünlenmenize sebeptir.
 
Bence bir daha göremeyecek olmak. Ölümünü kabulleniyorsun ama özlemekten vazgeçmiyorsun.
 
Sevdiklerimizin ölümü müdür zor olan ; zor bir tedavi süreci içinde olup kendi ölümünü beklemek mi ?
 
Son düzenleme:
Geri