Hep şeyi düşünürüm, bencilce, ölünce ben, beni defnettiklerinde, sabah veya gündüz, ağlasalar da, zırlasalar da, yarına kadar kalsalar da, gidecekler başımdan.
Ve yarına kalmayacak annem bile olsa gidişi. Akşamüstüne yakın hava puslanmaya başladığında, götürecek etrafındaki kişi.
Ve ben ne yapacağım? Ah vah mı edeceğim, gitmeyin mi diyeceğim?
İlk gecemi nasıl geçireceğim?
Ölmüşlerime veda, hep zor olmuştur. Arkamda bırakmak istemediğim halde, biri girer kolumdan, biri pışpışlar sırtımdan, ayrılırım mezar başından, mezarlıktan, istemeye istemeye.
* * *
Klasik mezar taşı. Doğum günü ölüm günü, ruhuna el fatiha.
Biraz da dini dini;
