Olay Anı

K
⚪ Konu sahibi son olarak 4321 gün önce görüldü

Bazı günler gelecek, canım sıkılacak.
Bazı günler çok güleceğim, yanımda dostlarım olacak.
Bazı günler ağlayacağım, gözyaşımı silen olmayacak.
Bazen öyle bir bilinmezlikte olacağım ki, aklımı yiyen çok konu olacak.
Sanırım bazı günlerde sinirli de olurum.
Hangisine denk geldiğimde yazarım, ya da yazmaya devam ederim, bilmiyorum.
Hangi nankörüğün arkasına saklanırım, hangi kalbi kırarım, inanın hiç bilmiyorum.
Bazı günler beni affedin, kırıcı olduğum anlar olmuyor değil.
Bazı günler çok yalnızım.
Bazı günlerde yaşadığım olay anlarına hoşgeldiniz.
:hi:​
 
Bir telefonla uyandım. Arayan teyzemdi. Kuzen Bey'e tablet alınmış, oyun yüklemeye uşağını çağırdılar. Uşak gitti, çaydı yemekti derken eve döndü. Giderken birkaç akrabadan birkaç dedikodu alındı bu arada. Derken evdeydim işte, canım sıkıldı. Komşuya mesaj atıldı;

'-Nerdesinn küçük kurbağa?'
+'-Ben evdeyim deee sen geldin mi?'
'-Kahven bitmiştir getireyim mi?'
+'-Koşarak gell banaaa!'


Derken gidildi, kahveler içildi. Uyduruktan fallar da bakıldı. Ekşişehir'den bir arkadaş aradı işte. İstanbul'a gelmek istiyor kendileri. Efenime söyleyim, bu haftayı seçmiş. Yahu ben daha 1 insan yüzü görmemişim, seni mi alcam yanıma? Evet, yalan söyledim. Pişman mısın? diye sorsanız, evet biraz. Ama benim eski dostlarıma ihtiyacım var. O kadar çok dört duvar arasında kaldım ki Ekşişehir'de, o günlerin hiçbirinde yanımda kimse yoktu. Ya ben omuz istemedim, bağıran çağıran biri de yeterdi bana, bir ses arıyor insan.


Annemle yemek yaptık bugün. Çok özlemişim karnıyarık yapmayı :D malumunuz, öğrenci evinde fırın lükse kaçtığı için biz de yok. Baba evi bir başka ya, hele ki İstanbul'daysa.
 
Acayip olan bugünüme teyzemlerde açtım gözümü. Düğün olduğu için onu hazırlamamı istedi kendisi. Gece orda bu sebepten kalmıştım. İnsan 4te uyuyunca 9da uyanamıyor, ama benim teyzemde bi enerji, sanki uyurken redbull vermişler. Neyse ki çok güzel bir kahvaltı kurdu sabah. İşte kuzenimi uyurken kucağıma alıp masaya bırakınca kaotik bir ortam oluştu. Sonra ben pijamaları değişmeyi unuttum. Annemlerle beraber gideceklerdi düğüne. Arabayı bizim eve kadar ben kullandım. Gerçekten farketmemiştim. Sonra işte anne hatun da güzelleşmişti. Drift atıp lastik yakacaktım da bizim site buna hazır değil :D

Gittiler.. Gidin, bir şey demiyorum. Evin anahtarını niye unutuyorsunuz arkadaşım?! Sonra döndüler. Bana da bir sürü arkadaş mesaj atmış. Onları yarına erteleyip evde uyumak istedim. Uyudum, uyandım. Pişman oldum gitmediğime. Evde halay çektim. Sonra çok sevgili arkadaşım, Mustafam, mesaj attı. Çok mutlu oldum. Ama morali bozukmuş. Anneannemlere gitmeye karar verdim. Üstümü değişme girişiminde bulundum. Biri de demiyor ki 'salak düğün var'. Sonra dışarı çıktım. Köybaşı caddesinde yürü, yürüü, konsolosluğa kadar gitmişim. Geri döndüm. Midye aldım 20tane. Kek vardı, bi de açma. Nasıl bi damak zevkiyse, yedim hepsini üst üste. Bizimkiler ben yedikten sonra geldiler. Tutturmuşlar Kireçburnu diye. Ben dedim açım yemek yicem. E şimdi yalan söylemek kolay ama icraat lazım. Göz boyamak için yemek yapma girişiminde bulundum. Nasıl bir mideyse, yedim. Kaç saattir de bilgisayar başındayım. Bilmiyorum benim sonum ne olacak -_-
 
Çok kötü geçen bir hafta. İnsanı bu kadar mı üzen unsur olur? Tatili o kadar istememe rağmen geri vermek istedim. Bunalıma girdim resmen. İfade etmek istediğim çok şey var. Büyütmek istemediğim için kapattığım çok konu var. Beni yüzeysel olarak bile tanımayan insanların konuşması çok zoruma gidiyor. Evren bugün benim etrafımda dönmüş gibi hissediyorum. Müzik bile bana yardımcı olamıyor. Çok boşluktayım. Nereye çekilirsem ordayım. Kendime hissettiklerim çok acımasızca. Bunlara sebep ben miyim? Ne zamandan beri böyleyim? Yine karışık sorular.

Hayat zor...
 
Cevap yazmak için giriş yap yada kayıt ol.
Geri