Bir hafif duru su yüreğim.
Bir ilkbahar yelinde uçuşuyor saçlarım.
Sırtımdan ağır yükleri atttım
ve
Bitti...
Tüm o lacivert geçmişim...
Gökkuşağını verdiğim sevgili
Değmediğini gözlerim gördü
Duruldum kelebek gibi
Mis gibi oldu saçlarım
Çiçekler benim için açılıyor
Doğada bana şarkı söyleyen renkliler
Hayat benim için şiir yazıyor
Eskiden öyle değil...
Kancası bedeninde saplanmış herşey bitiverir
Bir iğne acısı hissettim sırtındaki yük inince
Çünkü alışmışım lacivert acılara...
Kelimelik şevkatlere...
Hiç böyle hafif olmadım ilkbahar...
Senin içinde dolaşıp gezmedi yüreğim ayakları çıplak
Hissetmedim toprak kokusunu
Kirletmedim papuçlarımı toprağında
Ney için değersizleşmiştim öyle
Kim için...
Yüzümdeki çizgiler belirmiş mutsuzluğun kuyusunda
Ağlamaktan gözlerimdeki pırıltılar sönmüş
Boşa geçen silik zaman...
Şimdi bağırmak istiyorum okyanuslara ilkbaharda.
Haykırmak istiyorum dudaklarımda binbir şiir !!!
Kelebek özgürlüğünde uçmak istiyorum...
Herşey bitti!
Geçti!
Bir rüyaydı!
ve güneşler açtı gözlerimde
Pırıltılarım şimdi daha da bi renkli
Daha da renkliyim...
Allandım Pullandım aynalarda...
Ellerim dudaklarımla gülümseşiyorlar habersizim...
Mutluyum çiçekler kuşlar ağaçlar
Baktığım her yer bana gülümsüyor
Öpücüklerini hissediyorum yanaklarımda kuşların
Tazelik kokuları sindiriyorum
Arınıyorum beyazı olmayan duygulardan
Renk değiştiriyorum
Hece hece birikiyorum güzelliklere..
Sanki yeni bir ben yaratılıyor benden habersiz.
Gözleri gülen saçları ilk bahar kokan ben !!!
Sıcaklığı var
Okyanus Avuçlarımın Arasında İlkbahar...