O Çocuklar

gördüm ben;
gözleri yüzünden alınmış çocukları..

çıt çıkarmayan dudaklarıyla
sendeleyen içtenliklerini
ayakta tutmaya çalışan
kızıl saçlı..
sarı saçlı..
en çok, siyah saçlı çocuklar gördüm,

bir kurdeleye muhtaç saçlarını
unutkanlıklarıyla örmeye çalışan..


bir vapur düdüğü kadar sürmeyen
kısa, kavruk, çocukluk günleri
deniz kenarında daktiloya çekilmeyi bekleyen
gündüz düşleri..

gördüm evet,
göğsünden nefesi alınarak,
bildiğini bilmemeyi öğreten büyüklerin varlığıyla
kuklalara gülmemeyi öğrenen çocukları..

elleri ellerimizin yarısı
kirlerimizin kanıtı
şimdi yıkadım ellerimi
ne çabuk kanadı…

Pınar ÇELİK