O bir günesti şiir

Konu sahibi son olarak 2617 gün önce görüldü
O bir günesti şiir

O bir günesti,
dünyaya gelince,nur verdi kainata,
obir sevgiliydi,
herkesin ilk kelimeseydi,

günes ufukta yavas yavas batinca,
nebinin nuru isik saciyordu,
gözleri parlak,insani aglatiyordu,
o bir peygamberdi,sevgiliydi,

ne savaslar gecti,
hepsi bir kangölüydü,
savastan sonra,nebi aglardi,
gözyaslari topraga düsünce,
toprak sizlardi,
beraber aglardi,

obir sultandi,
anlatilamazdi,
onun ismi okununca,
insandaki yürek dayanmazdi,
hemen iki gözyasi insanda yavas yavas süzülürdü,

günlerden bir gün nebi,
artik yorgundu,kainata veda ani gelmisti,
bunu duyan mekke,yerlere süzülmüstü,
zaman durmustu,agliyordu mekke halki,
o bir günesti,bir allahdi,birde oydu ümmeti icin,


ya muhammed,canim sana feda,
düsünüyorumda,bu sevgi ne eda,
ya biz seni görseydik,
acaba senden sonra,senin hasretine dayanirmiydik,
görmeden,icimizdeki asiksin,

ya nebi,ya allahin resulu,
allahu teala,ismini dilimizden eksik etmesin,
unutturmasin,yolumuzu hak yolu,
dilimizi din yolu eylesin,
hakki ile ,,hakka kavustursun,,
amin,cümlemize
 
Geri