teksas tombis
Bronz Üye
-
- Katılım
- Temmuz 25, 2015
-
- Mesajlar
- 4,356
-
- Tepkime puanı
- 4
-
- Puanları
- 293
-
- Yaş
- 42
Kur’anı kerim’de Niçin inanmalı sorusuna açıklık getiren, inanmaya teşvik eden, belli bir mantık silsilesinde düşünceye sevk eden ayeti kerimeler var. Elbette bunlar doğru düşünebilecek dürüstlükte kişilere yönelik sözler, önyargılı bakanlar bundan faydalanamayacak ki bu da bildiriliyor.
O, inananlar için doğru yolu gösteren bir kılavuzdur ve şifadır. İnanmayanlara gelince, onların kulaklarında bir ağırlık vardır ve Kur'an onlara kapalıdır. Sanki onlara uzak bir yerden bağırılıyor da Kur'an-ı kerim'de ne söylendiğini anlamıyorlar. 41/44
Allahü teâlânın ayetlerine inanmıyan kimseleri, Cenab-ı Hak doğru ve hak yola hidayet etmez. Onlara doğruyu göstermez. Onlar için son derece elem verici bir azab vardır. 16/104
Ayetlere, işaretlere inanmayan kimse kendi yolunda bırakılıp doğruyu bulması engelleniyor. Bu da doğrunun tek olduğunu ayetlere inanmayanların düşüncelerinin tahminden öte olmadığını ıspatlıyor. Başka doğru yol olmadığına göre bu yolun tıkanması onların hiç doğruya ulaşma imkanının kalmadığını gösterir. Ayetlere inanmayanların başka yoldan başka doğrulara erişme imkanı olsa idi doğrunun birkaç tane olması gerekir gibi sonuç çıkardı. İşaretlere ve belgelere inanmamayı tercih edenler için bu yüzden doğruyu bulma imkanları yok olmuş oluyor. Akıllı mantıklı olduklarını idda edenler için farklı bir bakış açısı ve derin bir analiz gerekir. Mantıklarını riske etmeden doğruya ulaşmak için kullanmaları kendileri için en uygun davranış olacaktır.
Müslümanların kitabı olan Kur'an-ı kerimde, Nisâ sûresinin seksen ikinci âyet-i kerimesinde meâlen, (Onlar, hâlâ Kur'an-ı kerimin Allah kelâmı olduğunu ve mânasını düşünmiyecekler mi? [Kur'an-ı kerim Allah kelâmıdır. ] Eğer böyle olmasaydı, içinde muhakkak ihtilâflar bulunurdu) buyurulmuştur.
Kur’anı kerime inanmıyorlarsa, Kur’anı kerime itibar etmiyorlarsa, Kur’anı kerimin dışında hangi söze iman edecek, hangi sözü kabul edecek bunlar? Kur’anı kerimin Allah kelamı olduğu kesin. Kur’anı kerimin Allah kelamı olduğu konusunda hiçbir tereddüt yok. Çünki Kur’anı kerimin ta Bakara suresinin baş tarafında 23. ayeti kerimesinde, çok açık bir tehaddisi, meydan okuması var. Kur’anı kerimin Allah kelamı olduğu konusunda, eğer bir tereddünüz varsa, onun surelerine benzer siz de bir sure getirin buyuruyor Cenab-ı Hak.
1400 küsür seneden beri Kur’anı kerimin bu davası ortada. Buna tehaddi deniliyor belagatta. Buna cevap olsaydı, hristiyan dünyasının haçlı seferlerine ihtiyaç kalmazdı. Adamlar bu günün parasıyla belki katrilyonlar dökerek, müslümanları ezmek, islamiyyeti ortadan kaldırmak istediler. Ama bütün bunlara muvaffak olamadılar. Kur’anı kerim bütün haşmetiyle, hıfzı emanı ilahide tam manasıyle muhkem ve mazbut olarak duruyor.
40/3. O, günahı bağışlayan, tevbeyi kabul eden, azabı çetin, lütuf sahibi Allah'tandır ki. O'ndan başka hiçbir ilâh yoktur, dönüş ancak O'nadır.
15. Dereceleri yükselten, Arş'ın sahibi Allah, kavuşma günüyle korkutmak için kullarından dilediğine iradesiyle ilgili vahyi indirir.
40/60. Rabbiniz şöyle buyurdu: Bana dua edin, kabul edeyim. Çünkü bana ibadeti bırakıp büyüklük taslayanlar aşağılanarak cehenneme gireceklerdir.
39/23 - Allah-ü teala, kelamın en güzelini ayetleri birbirine benzer olarak ve aralarında hiçbir tebayün, tenakuz olmadan, ahenkli bir kitap olarak indirdi. Ondan Rablerine saygısı olanların derileri ürperir. Sonra derileri de, kalpleri de Allah'ın zikrine karşı yumuşar. İşte bu Allah'ın ihsan ettiği bir doğruyu bulma kabiliyetidir. Allah, onunla dilediğini doğru yola çıkarır. Her kimi de Allah şaşırtırsa, artık ona doğru yolu gösterecek yoktur.
39/7 - Siz kendi cehaletinizden, Allahın verdiği idrak ve tefekkür kabiliyetini yeterince kullanmamaktan dolayı eğer inkâr ederseniz, şüphe yok ki Allah'ın size ihtiyacı yoktur. Bununla beraber kulları hesabına küfre razı olmaz. Eğer şükrederseniz sizin hesabınıza ondan razı olur. Hiçbir günahkar da diğerinin günahını çekecek değildir. Sonra dönüşünüz, Rabbinizedir. O vakit, O size bütün yaptıklarınızı haber verecektir. Çünkü Allahü teâlâ gönüllerde saklı olanı, her türlü niyet ve düşünceyi bilir.
-
Allah kullarının küfründen razı olmaz. “Vela yerda li’ibadihil küfr”, bunu da bildiriyor Allahü teâlâ . Sonunda Ya Rabbi sen bundan zarar görmiyecektin de neden bizi bu yanlış hareketimizden dolayı cezalandırıyorsun demesinler insanlar diye Allahü teâlâ bunu da bildiriyor.
41/41 Kendilerine Kitap geldiğinde onu inkâr edenler şüphesiz bunun sonucuna katlanacaklardır. Halbuki inkârcıların yalanladıkları Kur’anı kerim çok değerli ve güçlü bir kitaptır.
41/46 “Men amile salihan fe li nefsih”, kim güzel bir iş yaparsa, o yaptığı işin menfaati kendisi içindir.
“Ve men esae fe aleyha”, kim de kötülük işlerse zannetmesin ki bu kötülükle dine, insanlara zarar veriyor. Gerçek manada cezası ve zararı kendisinedir. Kendi aleyhinedir.
“Ve ma rabbüke bi zallamin lil abid”, Rabbın, kullarına zulmeden değildir.
41/52 Düşündünüz ve idrak ettiniz mi? eğer bu ni’metler Allah katından ise siz de onu inkâr etmişseniz o zaman (haktan) uzak bir aylığa düşenden daha sapık kim vardır?
O zulmedenler, azaba uğratıldıkları zaman görecekleri gibi, bütün kudretin yalnızca Allah'a ait olduğunu ve Allah'ın cezalandırmada ne çetin olduğunu da keşke bilselerdi! 2/165
Kâfir olanlar için dünya hayatı câzip kılındı. (Bu yüzden) onlar, iman edenler ile alay ederler. Oysa ki, (iman edip) inkârdan sakınanlar kıyamet gününde onların üstündedir. Allah dilediğine hesapsız rızık verir. 2/212
Bu, onların, bu meselenin aslını esasını anlıyamamalarından, akılsızlıklarından kaynaklanmaktadır - 5/58
Ayeti kerimeler insanların hak ve hakikati görmesi için, dalaletten uzaklaşması için, insani meziyyetlerini, fikir ve idrakini, akıl ve düşünme, muhakeme gücünü hayra, iyiye ve mükemmele sarfetmesi için, onları daima hakka yöneltiyor. İnsanlar bu suretle Cenab-ı Hakkın ihsan ettiği düşünce gücünü, idrak ve muhakeme kabiliyetini ilahi rızaya uygun, en mükemmel, en güzel işlere sarf etmek suretiyle adeta eğitiliyor, terbiye ediliyor. İnsanların sahip oldukları manevi güç, psikolojik kabiliyetler bu suretle belli bir hedefe yöneltiliyor. Allahü teâlâ onların kalplerinde, gönüllerinde bir uyanıklık meydana getiriyor ve bu suretle bir miyar, bir kıstas teşekkül ediyor insanda. Hak ve hakikati anlama kriteri, ölçüsü meydana geliyor insanlarda. Bu suretle insanlar, karşılaştıkları hadiseleri değerlendirebilme imkânına sahip oluyorlar. İnsanların öyle bir kıstasının olması, ilahi olarak onlara böyle bir imkânın lütfedilmiş olması büyük ihsandır.
Kur’anı kerimin çeşitli ayeti kerimelerinde Allahın varlığı, büyüklüğü ve kudreti konusunda kainattan, varlık aleminden çok çeşitli örnekler verilmiştir. Bunlar sürekli olarak insanoğlunun muhakeme ve idrakine hitab etmektedir. İnsanı düşündürmeğe matuf, araştırmağa sevkeden, bazı meseleler üzerinde imal-i fikr ederek, düşüncesini yorarak gerçeği bulmasına yardımcı olan ayeti kerimelerdir.ALINTI
O, inananlar için doğru yolu gösteren bir kılavuzdur ve şifadır. İnanmayanlara gelince, onların kulaklarında bir ağırlık vardır ve Kur'an onlara kapalıdır. Sanki onlara uzak bir yerden bağırılıyor da Kur'an-ı kerim'de ne söylendiğini anlamıyorlar. 41/44
Allahü teâlânın ayetlerine inanmıyan kimseleri, Cenab-ı Hak doğru ve hak yola hidayet etmez. Onlara doğruyu göstermez. Onlar için son derece elem verici bir azab vardır. 16/104
Ayetlere, işaretlere inanmayan kimse kendi yolunda bırakılıp doğruyu bulması engelleniyor. Bu da doğrunun tek olduğunu ayetlere inanmayanların düşüncelerinin tahminden öte olmadığını ıspatlıyor. Başka doğru yol olmadığına göre bu yolun tıkanması onların hiç doğruya ulaşma imkanının kalmadığını gösterir. Ayetlere inanmayanların başka yoldan başka doğrulara erişme imkanı olsa idi doğrunun birkaç tane olması gerekir gibi sonuç çıkardı. İşaretlere ve belgelere inanmamayı tercih edenler için bu yüzden doğruyu bulma imkanları yok olmuş oluyor. Akıllı mantıklı olduklarını idda edenler için farklı bir bakış açısı ve derin bir analiz gerekir. Mantıklarını riske etmeden doğruya ulaşmak için kullanmaları kendileri için en uygun davranış olacaktır.
Müslümanların kitabı olan Kur'an-ı kerimde, Nisâ sûresinin seksen ikinci âyet-i kerimesinde meâlen, (Onlar, hâlâ Kur'an-ı kerimin Allah kelâmı olduğunu ve mânasını düşünmiyecekler mi? [Kur'an-ı kerim Allah kelâmıdır. ] Eğer böyle olmasaydı, içinde muhakkak ihtilâflar bulunurdu) buyurulmuştur.
Kur’anı kerime inanmıyorlarsa, Kur’anı kerime itibar etmiyorlarsa, Kur’anı kerimin dışında hangi söze iman edecek, hangi sözü kabul edecek bunlar? Kur’anı kerimin Allah kelamı olduğu kesin. Kur’anı kerimin Allah kelamı olduğu konusunda hiçbir tereddüt yok. Çünki Kur’anı kerimin ta Bakara suresinin baş tarafında 23. ayeti kerimesinde, çok açık bir tehaddisi, meydan okuması var. Kur’anı kerimin Allah kelamı olduğu konusunda, eğer bir tereddünüz varsa, onun surelerine benzer siz de bir sure getirin buyuruyor Cenab-ı Hak.
1400 küsür seneden beri Kur’anı kerimin bu davası ortada. Buna tehaddi deniliyor belagatta. Buna cevap olsaydı, hristiyan dünyasının haçlı seferlerine ihtiyaç kalmazdı. Adamlar bu günün parasıyla belki katrilyonlar dökerek, müslümanları ezmek, islamiyyeti ortadan kaldırmak istediler. Ama bütün bunlara muvaffak olamadılar. Kur’anı kerim bütün haşmetiyle, hıfzı emanı ilahide tam manasıyle muhkem ve mazbut olarak duruyor.
40/3. O, günahı bağışlayan, tevbeyi kabul eden, azabı çetin, lütuf sahibi Allah'tandır ki. O'ndan başka hiçbir ilâh yoktur, dönüş ancak O'nadır.
15. Dereceleri yükselten, Arş'ın sahibi Allah, kavuşma günüyle korkutmak için kullarından dilediğine iradesiyle ilgili vahyi indirir.
40/60. Rabbiniz şöyle buyurdu: Bana dua edin, kabul edeyim. Çünkü bana ibadeti bırakıp büyüklük taslayanlar aşağılanarak cehenneme gireceklerdir.
39/23 - Allah-ü teala, kelamın en güzelini ayetleri birbirine benzer olarak ve aralarında hiçbir tebayün, tenakuz olmadan, ahenkli bir kitap olarak indirdi. Ondan Rablerine saygısı olanların derileri ürperir. Sonra derileri de, kalpleri de Allah'ın zikrine karşı yumuşar. İşte bu Allah'ın ihsan ettiği bir doğruyu bulma kabiliyetidir. Allah, onunla dilediğini doğru yola çıkarır. Her kimi de Allah şaşırtırsa, artık ona doğru yolu gösterecek yoktur.
39/7 - Siz kendi cehaletinizden, Allahın verdiği idrak ve tefekkür kabiliyetini yeterince kullanmamaktan dolayı eğer inkâr ederseniz, şüphe yok ki Allah'ın size ihtiyacı yoktur. Bununla beraber kulları hesabına küfre razı olmaz. Eğer şükrederseniz sizin hesabınıza ondan razı olur. Hiçbir günahkar da diğerinin günahını çekecek değildir. Sonra dönüşünüz, Rabbinizedir. O vakit, O size bütün yaptıklarınızı haber verecektir. Çünkü Allahü teâlâ gönüllerde saklı olanı, her türlü niyet ve düşünceyi bilir.
-
Allah kullarının küfründen razı olmaz. “Vela yerda li’ibadihil küfr”, bunu da bildiriyor Allahü teâlâ . Sonunda Ya Rabbi sen bundan zarar görmiyecektin de neden bizi bu yanlış hareketimizden dolayı cezalandırıyorsun demesinler insanlar diye Allahü teâlâ bunu da bildiriyor.
41/41 Kendilerine Kitap geldiğinde onu inkâr edenler şüphesiz bunun sonucuna katlanacaklardır. Halbuki inkârcıların yalanladıkları Kur’anı kerim çok değerli ve güçlü bir kitaptır.
41/46 “Men amile salihan fe li nefsih”, kim güzel bir iş yaparsa, o yaptığı işin menfaati kendisi içindir.
“Ve men esae fe aleyha”, kim de kötülük işlerse zannetmesin ki bu kötülükle dine, insanlara zarar veriyor. Gerçek manada cezası ve zararı kendisinedir. Kendi aleyhinedir.
“Ve ma rabbüke bi zallamin lil abid”, Rabbın, kullarına zulmeden değildir.
41/52 Düşündünüz ve idrak ettiniz mi? eğer bu ni’metler Allah katından ise siz de onu inkâr etmişseniz o zaman (haktan) uzak bir aylığa düşenden daha sapık kim vardır?
O zulmedenler, azaba uğratıldıkları zaman görecekleri gibi, bütün kudretin yalnızca Allah'a ait olduğunu ve Allah'ın cezalandırmada ne çetin olduğunu da keşke bilselerdi! 2/165
Kâfir olanlar için dünya hayatı câzip kılındı. (Bu yüzden) onlar, iman edenler ile alay ederler. Oysa ki, (iman edip) inkârdan sakınanlar kıyamet gününde onların üstündedir. Allah dilediğine hesapsız rızık verir. 2/212
Bu, onların, bu meselenin aslını esasını anlıyamamalarından, akılsızlıklarından kaynaklanmaktadır - 5/58
Ayeti kerimeler insanların hak ve hakikati görmesi için, dalaletten uzaklaşması için, insani meziyyetlerini, fikir ve idrakini, akıl ve düşünme, muhakeme gücünü hayra, iyiye ve mükemmele sarfetmesi için, onları daima hakka yöneltiyor. İnsanlar bu suretle Cenab-ı Hakkın ihsan ettiği düşünce gücünü, idrak ve muhakeme kabiliyetini ilahi rızaya uygun, en mükemmel, en güzel işlere sarf etmek suretiyle adeta eğitiliyor, terbiye ediliyor. İnsanların sahip oldukları manevi güç, psikolojik kabiliyetler bu suretle belli bir hedefe yöneltiliyor. Allahü teâlâ onların kalplerinde, gönüllerinde bir uyanıklık meydana getiriyor ve bu suretle bir miyar, bir kıstas teşekkül ediyor insanda. Hak ve hakikati anlama kriteri, ölçüsü meydana geliyor insanlarda. Bu suretle insanlar, karşılaştıkları hadiseleri değerlendirebilme imkânına sahip oluyorlar. İnsanların öyle bir kıstasının olması, ilahi olarak onlara böyle bir imkânın lütfedilmiş olması büyük ihsandır.
Kur’anı kerimin çeşitli ayeti kerimelerinde Allahın varlığı, büyüklüğü ve kudreti konusunda kainattan, varlık aleminden çok çeşitli örnekler verilmiştir. Bunlar sürekli olarak insanoğlunun muhakeme ve idrakine hitab etmektedir. İnsanı düşündürmeğe matuf, araştırmağa sevkeden, bazı meseleler üzerinde imal-i fikr ederek, düşüncesini yorarak gerçeği bulmasına yardımcı olan ayeti kerimelerdir.ALINTI
