-
Foruma hoş geldin 👋, Ziyaretçi
Forum içeriğine ve tüm hizmetlerimize erişim sağlamak için lütfen foruma kayıt olun veya giriş yapın. Üyelik tamamen ücretsizdir ve sadece birkaç dakikanızı alır.
Herkesin içinde yarım kalmış çocukluk vardır,
Ne zaman uzaklara dalsa gözlerim,
Kendimi;
Bir salıncakta sallanırken bulurum.
Şimdilerde ki gönül salıncağından bi habersizken..
Her itişte alçaktan yukarıya çıkarım..
Rüzgarın saçlarımı okşadığı,
Ayaklarımın yerden kestiği yerde;
Gökyüzünü avuçlarım..
''Dönülmez akşamın ufkundayım''
O vakit;
Dünya küçüktür gözüme, sanki elimi atsam tutarım..
Bir kitapta,bir resimde,bir kuşta, bir ağaç gölgesinde..
Avutulmuş bir çocukluğum..
Hayattır yaşamak..
En dipden en tepeye,
Bir ipdir seni tutan;
Üstüne giydirilmiş palyonço kıyafetin, yüzüne geçirilmiş maskedir gülüş..
Bir aşağı, bir yukarı..
İki geri bir ileridir..
Sahnedekileri alkışlatan.
Oynatan başkadır, oynayan sen.
Sahneden akıp giderken sözler,herkes oturduğu yerde öylece kalır..
Müzik doldurur salonu..
Alıp götüren tınılarla, rüzgara yaslanan hüzün dolu bir kukla olursunuz..
Arayip bulmak bile istemiyorum nasil olduğumu..
Yalniz susmak, bağira çağira sus pus olmak,
Hizla giden bir arabanin duvara çarptiği,o andaki dağilip parçalanma hissi boğazima yapismis; nefes alamiyorum.
Bugün yalniz susma hakkimi kullaniyorum.
:umursama:
Yalniz susmak, bağira çağira sus pus olmak,
Hizla giden bir arabanin duvara çarptiği,o andaki dağilip parçalanma hissi boğazima yapismis; nefes alamiyorum.
Bugün yalniz susma hakkimi kullaniyorum.
:umursama:
''Aynaya bak'' dedi kadın.
Duydu adam..
Bunca kuklacıklar ordusu içinde, asla gelmeyecek bir otobüsü beklerken kaybettiği düşlerinin yerini,toplumun ondan beklediği davranış modelleri alırken..
Zaten varolan bir yüzün üstüne,başka bir yüz yamamaya çalışırken;
Aslında beklediği kendisinden başkası değil.
"hayat bazen birini seçer
biz 'pas!' deriz söz pelin'e geçer"
diye güzelce bir şarkısı vardı Nil Karaibrahimgil'in. Hatırlıyorum, kaseti çıktığında (bizim zamanımızda kaset vardı!) bir röportajında herkesin hayatında bir Pelin vardır demişti, kadın. Doğrudur. Hatta şu ara benim hayatımda herkes Pelin. Bir ezik benim anasını satiim. Herkesin bi meziyeti, özelliği, bi iyiliği, şahane sevgilisi, filanı fıstığı var. Ben de arkadaş düğünlerinde "hadi darısı başına" dileklerinden uzak durmak için arka sıralarda çekirdek çitlemeyi tercih etmekteyim.
"pelin'in bir stili var
mesela aşık olmaz
biz hepimiz buluşuruz pelin'in vakti olmaz!"
Evet aşık filan oluyorum, reddediliyorum, utanmazım ya, yine oluyorum. Dünya işiyle gücüyle doktorların kaprisiyle, üstlerimin gereksiz işleriyle uğraşıyorum. Aynı unvanı statüyü filan taşıdığım insanlar ortalıkta "siz benim kim olduğumu biliyor musunuz" gerinmeleriyle dolanırken, ben "pardon, siz kimdiniz" diyorum. Ama aşağılamak için değil, dost canlısı olma hallerim elimde patlıyor bildiğin.
"mor bana gitmez, pelin'e gider
o beni sevmez, pelin'i sever!
kader bana gülmez, pelin'e güler!
kimse beni çekmez, pelin'i çeker!"
İNANIYORUM. "Bugün git yarın gel" diyorlar, gidiyorum, ertesi gün geri geliyorum. Arkamdaki adam kavga ediyor, onun işi o gün halloluyor. Herkesin evini bir günde pırıl pırıl eden temizlikçiler çok yorulmasınlar diye ben de yardım ediyorum, bir benim iş yetişmiyor. Baktım ki yan masanın kahvesini yetiştiremediği için azar yicek garson, diyorum ki "benimkini sonra getir önce onu götür", benim kahvem saatlerce gelmiyor.
İlk ne zaman başladığını da biliyorum sahi. İlkokula başlamamış olmalıyım daha, bir gün baya bir sıra bekledim salıncak önünde, sıra bana geldi, tam bindim sallanıcam arkamdan bir çocuk geldi, dedi ki, "annemler gidiyorlar, beklememe izin vermiyorlar, iki dakika sallanabilir miyim, sonra hemen gitmek zorundayım" Üzüldüm çocuğun haline, tamam dedim, geç buyur sen bin, çocuk bindiği an kahkaha atmaya başladı, yalanmış meğer, sadece yerime geçmek içinmiş. Kenara çekildim ve uzunca süre salıncaklardan nefret ettim.
Evet evet biliyorum işte kaynağını, herhalde o çocuğun adı da Pelin'di
AAhhh bi elime geçirirsem ben o veledi.
biz 'pas!' deriz söz pelin'e geçer"
diye güzelce bir şarkısı vardı Nil Karaibrahimgil'in. Hatırlıyorum, kaseti çıktığında (bizim zamanımızda kaset vardı!) bir röportajında herkesin hayatında bir Pelin vardır demişti, kadın. Doğrudur. Hatta şu ara benim hayatımda herkes Pelin. Bir ezik benim anasını satiim. Herkesin bi meziyeti, özelliği, bi iyiliği, şahane sevgilisi, filanı fıstığı var. Ben de arkadaş düğünlerinde "hadi darısı başına" dileklerinden uzak durmak için arka sıralarda çekirdek çitlemeyi tercih etmekteyim.
"pelin'in bir stili var
mesela aşık olmaz
biz hepimiz buluşuruz pelin'in vakti olmaz!"
Evet aşık filan oluyorum, reddediliyorum, utanmazım ya, yine oluyorum. Dünya işiyle gücüyle doktorların kaprisiyle, üstlerimin gereksiz işleriyle uğraşıyorum. Aynı unvanı statüyü filan taşıdığım insanlar ortalıkta "siz benim kim olduğumu biliyor musunuz" gerinmeleriyle dolanırken, ben "pardon, siz kimdiniz" diyorum. Ama aşağılamak için değil, dost canlısı olma hallerim elimde patlıyor bildiğin.
"mor bana gitmez, pelin'e gider
o beni sevmez, pelin'i sever!
kader bana gülmez, pelin'e güler!
kimse beni çekmez, pelin'i çeker!"
İNANIYORUM. "Bugün git yarın gel" diyorlar, gidiyorum, ertesi gün geri geliyorum. Arkamdaki adam kavga ediyor, onun işi o gün halloluyor. Herkesin evini bir günde pırıl pırıl eden temizlikçiler çok yorulmasınlar diye ben de yardım ediyorum, bir benim iş yetişmiyor. Baktım ki yan masanın kahvesini yetiştiremediği için azar yicek garson, diyorum ki "benimkini sonra getir önce onu götür", benim kahvem saatlerce gelmiyor.
İlk ne zaman başladığını da biliyorum sahi. İlkokula başlamamış olmalıyım daha, bir gün baya bir sıra bekledim salıncak önünde, sıra bana geldi, tam bindim sallanıcam arkamdan bir çocuk geldi, dedi ki, "annemler gidiyorlar, beklememe izin vermiyorlar, iki dakika sallanabilir miyim, sonra hemen gitmek zorundayım" Üzüldüm çocuğun haline, tamam dedim, geç buyur sen bin, çocuk bindiği an kahkaha atmaya başladı, yalanmış meğer, sadece yerime geçmek içinmiş. Kenara çekildim ve uzunca süre salıncaklardan nefret ettim.
Evet evet biliyorum işte kaynağını, herhalde o çocuğun adı da Pelin'di
AAhhh bi elime geçirirsem ben o veledi.
Mutluluk, buğulu camlara parmak ucuyla çizilen kalpler,gülen yüzlerdir.Ve acı, buğuya can üfleyen o camı sırlarla kaplar..Karanlıktır sır,ne yana dönerseniz kendinize çarpar, kendinizi acıtırsınız..Kullanmayı bilirseniz, acı en iyi aynadır.
Fazlaca sıktı bu değişik maskeler.
Olmuyor işte, neyin yarasını sarmalar bunlar?
Dost olamadık, arkadaş kalamadık, aşk iki km uzaklıkta bıraktık,
Aynı kasette farklı melodiler duymak mı?
Bant takıldı diyorum, bozuldu!
Sevdiğimiz şarkının miladı doldu.
[YOUTUBE]y3c4H1CUPT4[/YOUTUBE]
Acıyı sevmek olur mu?
Olur üstüne master bile yaparsın.
Gelişirsin, uzmanlaşırsın.
Her acıdan sonra bir daha yaralanırsın.
Sendromlar tükenir,bünye etkisizleşir, tüm saçmalıklara sessiz..
Acıyı sevmek olur mu?
Olur üstüne master bile yaparsın.
Gelişirsin, uzmanlaşırsın.
Her acıdan sonra bir daha yaralanırsın.
Sendromlar tükenir,bünye etkisizleşir, tüm saçmalıklara sessiz..