Nefesi ensemde büyüdükçe büyüyor hasretim

Konu sahibi son olarak 2622 gün önce görüldü
Nefesi ensemde büyüdükçe büyüyor hasretim

haddi hesabı yok
düşürdüğüm sözcüklerin
kan eğiren dil/im çaresiz
dehlize sürükleniyor gizli öznelerim

renksiz başlangıçları sobeliyorum
upuzun saçlarını okşarken gecenin
kimliği yitik kentimde
çürüyen ömrüme
sığ rüzgarlar ekiyorum

zaman
esmer güzü unutup gidiyor yüzümde
içimin karanlığında kayboluyor
gülüşünün ışığını kaybetmiş serçe

kesif bir ayrılık siliyor bütün renklerimi
üşüyor buzullar içinde belleğim
yalnızlık aman vermiyor
nefesi ensemde
büyüdükçe büyüyor hasretim

eprimiş anılara veda eden aşk
sırılsıklam özlemi bırakıyor rehin
çeviriyor kalemin namlusunu
diz çöküp boyun büken şiirlere..

 
Geri