Hüma
Altın Üye
-
- Katılım
- Mart 2, 2012
-
- Mesajlar
- 11,609
-
- Tepkime puanı
- 1,447
-
- Puanları
- 353
Baktım yatmış maaşım hesabıma, ödedim kiramı, faturalarımı, oh dedim bin şükür! Tek başına yaşamanın bedelini ödedim, gücünü kendinden almanın bedelini ödedim. Her gece sabahlara kadar çalıştım ama ele güne muhtaç olmadan yaşıyorum, şükür!
Birine muhtaç olmak zor iş, ailen bile olsa, bir yaştan sonra zor… Hele bir erkeğe muhtaçlık daha zor, katlanmak zorunda bırakır bazen, en kalbine acı veren olaylara bile.
İnsanın eli ayağı tutuyorsa, kendince yapacağı bir işi varsa yapmalı. Madem evlendin diye çalışmayı bırakacaktın, niye okudun o mimarlığı, doktorluğu, avukatlığı? Senin yerine hayatını ve başkalarının hayatlarını güzelleştirecek biri girseydi o boş kontenjana.
Lisede deli gibi ter dökmedin mi şu sınavı kazanıp kapağı bir üniversiteye atabilmek için, madem ilk önüne gelen sevgili seni çok kıskandı diye elini kolunu çekecektin hayatın içinden, baştan gitseydin ya o yolda. Kendine yatırım yapsaydın mesela, daha zarif, daha güzel bir kadın olmak için uğraşsaydın, ev ekonomisi, biçki dikiş öğrenseydin. Madem yapmayacaktın niye başkasının hakkını yedin diye sormazlar mı adama?
Hepsini bir kenara bırak arkadaşım, kendi hakkını niye yedin diye sor kendine, başkasına bırakma?
Madem hayat zengin bir koca bulma hayalinden öte değildi senin için, niye lüzumsuz yerleri işgal ettin? Ailene onca masraf ettirdin? Yüksek ücretli sosyal kulüplere üye olsaydın, oradan insanlarla tanışsaydın. Elin ciğeri beş para etmez uğursuzunun peşinde bir ömür çürütmezdin o zaman.
Madem bu kadar basitti hayat senin için, o zaman doğru yönlendirseydin kendini. İlk gördüğün göze aşık olup kapanacaktın madem eve, onca insanı, aileni, öğretmenlerini uğraştırmasaydın keşke…
İnsanın kendine yaptığından daha büyük bir kötülüğü yapamaz başkası, o zaman çok sevip öldürüyordun aşktan kendini, dön bak bakalım şimdi kaldı mı alakası?
Önce sen değerli olacaksın ki kendi gözünde, başkası da değerli bulsun seni. Bir türlü çözemedin şu basit denklemi bre cahil, sen sevmezsen önce kendini, başkası neden sevsin seni?
Birine muhtaç olmak zor iş, ailen bile olsa, bir yaştan sonra zor… Hele bir erkeğe muhtaçlık daha zor, katlanmak zorunda bırakır bazen, en kalbine acı veren olaylara bile.
İnsanın eli ayağı tutuyorsa, kendince yapacağı bir işi varsa yapmalı. Madem evlendin diye çalışmayı bırakacaktın, niye okudun o mimarlığı, doktorluğu, avukatlığı? Senin yerine hayatını ve başkalarının hayatlarını güzelleştirecek biri girseydi o boş kontenjana.
Lisede deli gibi ter dökmedin mi şu sınavı kazanıp kapağı bir üniversiteye atabilmek için, madem ilk önüne gelen sevgili seni çok kıskandı diye elini kolunu çekecektin hayatın içinden, baştan gitseydin ya o yolda. Kendine yatırım yapsaydın mesela, daha zarif, daha güzel bir kadın olmak için uğraşsaydın, ev ekonomisi, biçki dikiş öğrenseydin. Madem yapmayacaktın niye başkasının hakkını yedin diye sormazlar mı adama?
Hepsini bir kenara bırak arkadaşım, kendi hakkını niye yedin diye sor kendine, başkasına bırakma?
Madem hayat zengin bir koca bulma hayalinden öte değildi senin için, niye lüzumsuz yerleri işgal ettin? Ailene onca masraf ettirdin? Yüksek ücretli sosyal kulüplere üye olsaydın, oradan insanlarla tanışsaydın. Elin ciğeri beş para etmez uğursuzunun peşinde bir ömür çürütmezdin o zaman.
Madem bu kadar basitti hayat senin için, o zaman doğru yönlendirseydin kendini. İlk gördüğün göze aşık olup kapanacaktın madem eve, onca insanı, aileni, öğretmenlerini uğraştırmasaydın keşke…
İnsanın kendine yaptığından daha büyük bir kötülüğü yapamaz başkası, o zaman çok sevip öldürüyordun aşktan kendini, dön bak bakalım şimdi kaldı mı alakası?
Önce sen değerli olacaksın ki kendi gözünde, başkası da değerli bulsun seni. Bir türlü çözemedin şu basit denklemi bre cahil, sen sevmezsen önce kendini, başkası neden sevsin seni?